Εκείνος, ο Θάνατος, ευκίνητος και ξερακιανός, με ένα μαύρο κοστούμι κι ένα σβησμένο τσιγάρο στην άκρη των χειλιών του, τριγύριζε εδώ κι εκεί, αλλά διόλου άσκοπα.
Εκείνη, η Αγάπη, περπατούσε όλο χάρη μέσα στο θόρυβο και τη βρομιά της μεγαλούπολης κατευθυνόμενη προς το χρυσό φως του σαλονιού του Ξενοδοχείου της Όπερας, το οποίο σε λίγα χρόνια επρόκειτο να μετονομαστεί σε “Ξενοδοχείο Ζάχερ”. Το αεράτο της φόρεμα φάνταζε υπερβολικά ανάλαφρο για την εποχή του χρόνου και για τη συγκεκριμένη βραδιά.
Ήταν το βράδυ της 28ης Νοεμβρίου 1892. Εκείνη τη νύχτα θα συναντιόνταν, όχι για πρώτη φορά αλλά ούτε και για τελευταία φορά σε αυτή τη πόλη και στο συγκεκριμένο μέρος. Και πάντοτε η συνάντησή τους θα προμήνυε κάτι βαρυσήμαντο.
Μετά το ξαφνικό θάνατο του συζύγου της, η Άννα Ζάχερ θέλει να αναλάβει αποκλειστικά η ίδια τη διεύθυνση του ξενοδοχείου. Όσες δυσκολίες και όσα εμπόδια πρόκειται να εμφανιστούν είναι αποφασισμένη να συνεχίσει να διατηρεί το θρύλο του ένδοξου ξενοδοχείου μαζί με το αφοσιωμένο προσωπικό της.
Ανάμεσα στις πολυτελείς σουίτες και στα καλαίσθητα σεπαρέ το αριστοκρατικό ζεύγος Γκεοργκ και Κονστάντσε φον Τράουνσταϊν αναπτύσσει μια ιδιαίτερη φιλία με το νερό βερολινέζικο ζευγάρι Μάρτα και Μαξιμίλιαν Άντερχολντ που επιθυμούν να γίνουν εκδότες. Οι δυο γυναίκες θα δημιουργήσουν μια δυνατή φιλία που θα αντέξει μέσα στο χρόνο, παρόλα αυτά οι σχέσεις των νεαρών ζευγαριών δεν θα παραμείνουν εκεί.
Η εξαφάνιση της εντεκάχρονης Μαρί Στάντλερ θα αναστατώσει τη καθημερινότητα του Ξενοδοχείου Ζάχερ, θα αναταράξει το πριγκιπικό ζευγάρι με απρόσμενο τρόπο και θα συνεχίζει να τους απασχολεί η υπόθεση της για τα επόμενα χρόνια.
Ο Θάνατος περπατούσε πέρα δώθε μέσα στο δωμάτιο. Του άρεσε να βρίσκεται κοντά σε ανθρώπους που χώριζαν. Ήταν κάτι σαν καπρίτσιο. Ήθελε να τους προσφέρει παρηγοριά με την παρουσία του.
Η Αγάπη κούνησε λυπημένη το κεφάλι της. Μπορεί οι άνθρωποι να πιστεύουν πως η αγάπη πεθαίνει αλλά αυτό είναι μόνο μια ψευδαίσθηση. Το μόνο που πεθαίνει είναι η πίστη τους σ’ αυτή.
Με τον Α’ Παγκόσμιο Πόλεμο να βρίσκεται προ των πυλών οι ήρωες μας καλούνται μέσα από ηθικά διλήμματα, προδοσίες και μυστικά του παρελθόντος, να κυνηγήσουν τα όνειρά τους και να ζήσουν τη ζωή που πάντα επιθυμούσαν ενώ παράλληλα το Ξενοδοχείο Ζάχερ είναι η μόνη σταθερή αξία σε ένα κόσμο που μεταβάλλεται.
Η πρωτοεμφανιζόμενη συγγραφέας Rodica Doehnert μας ξαφνιάζει ευχάριστα με αυτή τη πρωτότυπη και κινηματογραφική αφήγηση, μεταφέροντας μας στη μαγική Βιέννη του 1892. Το μυθιστόρημα “Ξενοδοχείο Ζάχερ” έρχεται να μας υπενθυμίσει πως όσα εμπόδια και αν συναντάμε, η ζωή δεν παύει να μας δίνει μια δεύτερη ευκαιρία για να τα αντιμετωπίσουμε.
Το μυθιστόρημα της Rodica Doehnert “Ξενοδοχείο Ζάχερ” κυκλοφορεί από τις Εκδόσεις Διόπτρα.
Ποια είναι η Rodica Doehnert
Η Rodica Doehnert γεννήθηκε το 1960 και σπούδασε σκηνοθεσία στην Ανώτατη Σχολή Κινηματογράφου και Τηλεόρασης του Πότσνταμ-Μπάμπελσμπεργκ. Εδώ και είκοσι χρόνια εργάζεται ως σεναριογράφος, μετουσιώνοντας τις περίπλοκες σκέψεις της σε κινηματογραφική αφήγηση. Η μίνι σειρά της με τίτλο Ξενοδοχείο Άντλον – ένα οικογενειακό έπος γνώρισε πρωτοφανή επιτυχία. Στο πρώτο της μυθιστόρημα, η συγγραφέας μεταφέρει το πληθωρικό σενάριο της μίνι τηλεοπτικής σειράς Ξενοδοχείο Ζάχερ, με την αφρόκρεμα της κοινωνίας στη σφαίρα της λογοτεχνίας. Μαζί με τους ήρωές της, παρακολουθεί την πτώση των ευρωπαϊκών μοναρχιών και την έλευση των αντιφάσεων του εικοστού αιώνα.
