Όταν οι ελληνικές κωμωδίες μάς έκαναν να γελάμε πραγματικά…
Κάτι φαίνεται να έχει αλλάξει στις ελληνικές κωμωδίες τα τελευταία χρόνια. Οι σειρές συνεχίζουν να έχουν χιούμορ, γνωστούς ηθοποιούς και προσεγμένες παραγωγές, όμως το γέλιο που προκαλούν δεν μοιάζει πάντα με εκείνο των παλαιότερων χρόνων.
Ακόμη και σειρές που προβλήθηκαν πριν από μία ή δύο δεκαετίες είχαν έναν διαφορετικό τρόπο να δημιουργούν αυθόρμητες, ξεκαρδιστικές στιγμές. Οι ατάκες, οι χαρακτήρες και οι καταστάσεις έμοιαζαν συχνά πιο φυσικά δεμένα μεταξύ τους, ενώ το χιούμορ προέκυπτε χωρίς να φαίνεται ότι «ζητά» από τον θεατή να γελάσει.
Δεν είναι λίγες οι φορές που, ακόμη και σήμερα, μέσα από τα social media αλλά και στην καθημερινή μας ζωή, επανέρχονται ατάκες από αγαπημένες ελληνικές κωμωδίες. Σειρές όπως το «Παρά Πέντε», το «Ευτυχισμένοι Μαζί», το «Κωνσταντίνου και Ελένης», οι «Απαράδεκτοι», τα «Εγκλήματα» και πολλές ακόμη έχουν αφήσει πίσω τους ατάκες που παραμένουν ζωντανές και αναγνωρίσιμες, ακόμη και από ανθρώπους που δεν τις παρακολούθησαν όταν πρωτοπροβλήθηκαν.
Σήμερα, αρκετές κωμωδίες μοιάζουν περισσότερο στημένες. Τα σενάρια είναι πολλές φορές πιο προβλέψιμα, οι χαρακτήρες πιο «κατασκευασμένοι» και η σκηνοθεσία πιο προσεγμένη μεν, αλλά ίσως λιγότερο αυθόρμητη. Το αποτέλεσμα είναι ότι υπάρχουν αστείες στιγμές, όμως σπανίζουν εκείνες που πραγματικά σε κάνουν να ξεσπάσεις σε γέλιο.
Ίσως, τελικά, αυτό που λείπει δεν είναι απαραίτητα το ταλέντο ή οι καλές ιδέες, αλλά εκείνη η αίσθηση της ανεπιτήδευτης κωμωδίας που χαρακτήριζε πολλές ελληνικές σειρές του παρελθόντος. Εκείνες που μπορούσες να ξαναδείς χρόνια μετά και να γελάσεις με την ίδια ατάκα σαν να την άκουγες για πρώτη φορά.
Πότε ήταν η τελευταία φορά που μια ελληνική κωμωδία μάς έκανε να γελάσουμε μέχρι δακρύων;
