Η ΑΕΚ ήταν καλύτερη και κατέκτησε δίκαια το Κύπελλο Ελλάδας για 15η φορά στην ιστορία της, επικρατώντας με 2-1 ενός Ολυμπιακού που μπήκε πολύ αργά στο ματς και μοιραία γνώρισε την ήττα.
Φάνηκε να το θέλει περισσότερο και το πήρε. Η ΑΕΚ στέφθηκε δίκαια Κυπελλούχος Ελλάδας για 15η φορά στην ιστορία της, νικώντας με 2-1 τον Ολυμπιακό και πέντε χρόνια μετά το τελευταίο της τρόπαιο, το έκανε και πάλι δικό της. Η ομάδα του Στέλιου Μανωλά είναι η μοναδική που επικράτησε φέτος δυο φορές του Ολυμπιακού, που δεν παρουσίασε καλό πρόσωπο στο μεγαλύτερο μέρος του τελικού.
Ο Μάνταλος με κεφαλιά στο 38ο λεπτό και ο Τζεμπούρ στο 51ο ήταν αυτοί που πέτυχαν τα δυο τέρματα των “κιτρινόμαυρων”, ενώ για τους Πειραιώτες μείωσε απλά ο Ντομίνγκες στο 84′. Τέσσερα λεπτά πριν είχε δοκάρι ο Μαζουακού και άλλη μια καλή φάση ο Ντα Κόστα προς το φινάλε του ματς. Δεν έφταναν όμως και μοιραία οι “ερυθρόλευκοι” ηττήθηκαν και δεν έκλεισαν την σεζόν με νταμπλ.
Μακάρι αυτή να είναι η τελευταία φορά που διεξάγεται τελικός σε άδειο γήπεδο, με τους μόνους που πανηγυρίζουν, να είναι οι παίκτες και τα μέλη του πάγκου των νικητών. Μια άοσμη και άγευστη εικόνα που δεν αρμόζει σε καμία των περιπτώσεων σε αυτό που θέλουμε να ονομάζουμε ελληνικό ποδόσφαιρο. Λευκά καθίσματα, καμία ατμόσφαιρα, ένας τελικός μεταξύ ολίγων. Με λίγα λόγια, όπως δεν θέλουμε να βλέπουμε τα παιχνίδια που κρίνουν τρόπαια…
Η φάση του αγώνα
Το πρώτο γκολ της ΑΕΚ στο 38′ ήταν αυτό που άλλαξε το μομέντουμ του αγώνα υπέρ της “Ένωσης”. Ο Ολυμπιακός είχε κατοχή άνω του 70% χωρίς βέβαια να είναι ιδιαίτερα πιεστικός, όμως στην πρώτη της ουσιαστικά ευκαιρία στο ματς, κατάφερε να ανοίξει το σκορ με τον Μάνταλο και να πάρει κεφάλι στο σκορ.
Ο διαιτητής
Ο Τάσος Σιδηρόπουλος χειρίστηκε άριστα το ματς, ήταν κοντά στις φάσεις και απέδειξε γιατί θεωρείται ο κορυφαίος διαιτητής στην Ελλάδα. Σωστά δεν έδωσε κάτι στο πέσιμο του Τζεμπούρ στο 41′, αφού δεν υπήρχε παράβαση από τον Ντα Κόστα, ενώ ήταν δίκαιος και αρκετά σωστός στον πειθαρχικό έλεγχο, με εξαίρεση μια δεύτερη κίτρινη που θα μπορούσε να δώσει στο 95′ στον Μιλιβόγεβιτς. Ένα οφσάιντ του Κασάμι (οριακή και δύσκολη φάση) ξέφυγε στο 40′, με την διαιτησία όμως στο σύνολό της να μην επηρεάζει την εξέλιξη του τελικού και να στέκεται στο ύψος των περιστάσεων.
Ο πολυτιμότερος παίκτης της αναμέτρησης
Μπορεί να έπαιξε λιγότερο από μια ώρα παιχνιδιού, όμως ήταν ο πλέον καθοριστικός για την ΑΕΚ. Ο λόγος για τον Βάργκας, από τα πόδια του οποίου προήλθαν και τα δυο γκολ της ομάδας του. Στο πρώτο έβγαλε εξαιρετική σέντρα στον Μάνταλο και στο δεύτερο πάσαρε την κατάλληλη στιγμή στον Τζεμπούρ. Πολύ καλός και ο Πέτρος Μάνταλος, ο οποίος προερχόταν από τραυματισμό και πήρε μάλιστα το βραβείο του MVP του τελικού.
Μας άρεσε
Ο Στέλιος Μανωλάς μπορεί να μην βρίσκεται του χρόνου στην τεχνική ηγεσία της ΑΕΚ, αλλά κέρδισε τη μάχη των πάγκων. Τακτικά το πλάνο του απέδωσε στο 100%, κλείνοντας καλά τους διαδρόμους για τους παίκτες του Ολυμπιακού, που δεν απείλησαν ιδιαίτερα τον Ανέστη, με εξαίρεση το διάστημα από το 80′ και έπειτα. Μπροστά “χτύπησε” όποτε βρήκε ευκαιρίες. Σχετικά εύκολα η Ένωση έφτασε στη νίκη και την κατάκτηση του τροπαίου. Ήταν καλύτερη, φάνηκε πιο κατάλληλα προετοιμασμένη και αυτό μετουσιώθηκε σε νίκη και τίτλο.
Δεν μας άρεσε
Ο Ολυμπιακός στο σύνολό του ήταν φανερά επηρεασμένος από την αγωνιστική απραξία όλο αυτό το διάστημα, όμως και πάλι φάνηκε ανέτοιμος για τον τελικό. Πολύ λίγα πράγματα από την ομάδα του Μάρκο Σίλβα, που απείλησε ελάχιστα την ΑΕΚ είτε όσο το ματς ήταν στο 0-0, αλλά και στην συνέχεια που βρέθηκε πίσω στο σκορ, με εξαίρεση το τελευταίο δεκάλεπτο. Χωρίς ιδέες στην επίθεση, τραγική αντίδραση και στα δυο γκολ που δέχτηκε, με τον Πορτογάλο τεχνικό να φέρει ευθύνη για την εικόνα των ποδοσφαιριστών του, που όλοι τους παρουσιάστηκαν κατώτεροι των περιστάσεων.
