Ένας ζωγράφος: ο Φρανσίσκο Γκόγια
Δεκατέσσερα έργα: οι Μαύροι Πίνακες
Ένας δολοφόνος: ευφυής, αδίστακτος και λάτρης του Γκόγια
Σε μια μικρή ορεινή κωμόπολη, στις Λεύκες Δροσοπηγής, βρίσκεται άγρια δολοφονημένη η 16χρονη Ισαβέλλα Αλεξίου, η κόρη του επιφανούς δημάρχου Νίκου Αλεξίου. Το θέαμα που αντικρίζουν οι αστυνομικοί είναι αποτρόπαιο, ενώ ο τρόπος με το οποίο έχει τοποθετηθεί το άψυχο σώμα του νεαρού θύματος γεννά από την πρώτη στιγμή πλήθος ερωτημάτων. Το πρόσωπο της Ισαβέλλας είναι καλυμμένο με μαύρο χρώμα και στο αριστερό της χέρι κρατά ένα κίτρινο ψαλίδι, το όπλο της δολοφονίας, γεγονός που προκαλεί ακόμα μεγαλύτερη αμηχανία στους ερευνητές. Την υπόθεση αναλαμβάνει να την εξιχνιάσει το τοπικό αστυνομικό τμήμα της περιοχής με επικεφαλής την αστυνόμο Άννα και τους συνεργάτες της Άλκη και Ιόλη. Πριν όμως ξεκινήσει η έρευνα, πρέπει να ενημερωθεί η οικογένεια της Ισαβέλλας που στο άκουσμα της τραγικής είδησης καταρρέει, ενώ ο θάνατος της 16χρονης συγκλονίζει γρήγορα ολόκληρη την τοπική κοινωνία.
Η Άννα και η ομάδα της γνωρίζουν πολύ καλά πως οι επόμενες ώρες είναι κρίσιμες για την εξέλιξη της έρευνας. Έχοντας τον χρόνο να λειτουργεί εις βάρος τους ξεκινούν τις ανακρίσεις στους κατοίκους της περιοχής και αναζητούν νέα πιθανά στοιχεία γύρω από τον τόπο του εγκλήματος. Όλα τα δεδομένα ανατρέπονται όταν τα πρώτα ευρήματα της ιατροδικαστικής δείχνουν πως η Ισαβέλλα πιθανότατα γνώριζε τον δολοφόνο της, γεγονός που στρέφει την έρευνα σε νέα μονοπάτια. Πριν όμως προλάβουν να αξιοποιήσουν τα στοιχεία που ήδη έχουν στη κατοχή τους, άλλη μια μαθήτρια βρίσκεται δολοφονημένη με τον ίδιο ανατριχιαστικό τρόπο, η 16χρονη Μαρήλια και φίλη της Ισαβέλλας. Με την είδηση του άδικου χαμού της Μαρήλιας οι κάτοικοι των Λευκών τρομοκρατούνται και αρχίζουν να αμφισβητούν την αποτελεσματικότητα της αστυνομίας ενώ η υπόθεση δεν αργεί να πάρει μεγαλύτερες διαστάσεις με τον Άρη Παυλίδη από το Τμήμα Ανθρωποκτονιών της Αθήνας να εντάσσεται στην ερευνητική τους ομάδα. Η συγκεκριμένη εξέλιξη δεν βρίσκει σύμφωνη την Άννα καθώς νιώθει ότι η κρίση της αμφισβητείται αλλά δεδομένου ότι έχουν να κάνουν πλέον με ένα κατά συρροή δολοφόνο αναγκάζεται να υποχωρήσει. Μόνο που αυτή φορά τα δεδομένα που έχουν στη διάθεσή είναι διαφορετικά και σύντομα οι ερευνητές αντιλαμβάνονται πως οι φόνοι ακολουθούν ένα συγκεκριμένο μοτίβο, εμπνευσμένο από τους πιο σκοτεινούς πίνακες που έχει ζωγραφίσει ποτέ ανθρώπινο χέρι, τους «Μαύρους Πίνακες» του διάσημου Ισπανού ζωγράφου Φρανσίσκο Γκόγια.
Η Άννα και η ομάδα της αντιλαμβάνονται πλέον πως βρίσκονται απέναντι σε έναν αντίπαλο που δεν σκοτώνει τυχαία. Κάθε του κίνηση είναι προσεκτικά σχεδιασμένη, κάθε νέο στοιχείο μοιάζει να οδηγεί σε περισσότερα αδιέξοδα και κάθε αποκάλυψη ξεσκεπάζει ένα ακόμη κομμάτι από το σκοτεινό παρελθόν της μικρής κοινωνίας των Λευκών. Θα καταφέρουν να σταματήσουν τον δολοφόνο πριν χτυπήσει ξανά; Ή μήπως οι δύο δολοφονίες δεν είναι παρά η αφορμή για να πέσουν μία μία οι μάσκες μιας μικρής κοινωνίας που έχει μάθει να ζει με τα μυστικά της; Και όταν η αλήθεια αρχίσει να βγαίνει στην επιφάνεια, ποιος θα μπορέσει τελικά να μείνει αλώβητος;
Ξεκίνησαν ως μια τηλεοπτική αστυνομική σειρά που κράτησε αμείωτο το ενδιαφέρον του κοινού και στη συνέχεια μεταφέρθηκαν με επιτυχία στη λογοτεχνία. Οι «Μαύροι Πίνακες» της Σοφίας Καζαντζιάν και του Μάριου Ιορδάνου αποδεικνύουν ότι μια πραγματικά καλοδουλεμένη ιστορία μπορεί να καθηλώσει το ίδιο έντονα, είτε προβάλλεται στην οθόνη είτε ζωντανεύει μέσα από τις σελίδες ενός βιβλίου. Το συγγραφικό δίδυμο δημιουργεί μια ιστορία που συνδυάζει με μαεστρία το αστυνομικό μυστήριο, το ψυχολογικό θρίλερ και την ανθρώπινη πλευρά των χαρακτήρων της. Η αφήγησή τους είναι κινηματογραφική, με γρήγορο ρυθμό, συνεχείς ανατροπές και μικρές, καλοζυγισμένες αποκαλύψεις που κρατούν αμείωτο το ενδιαφέρον μέχρι την τελευταία σελίδα. Παράλληλα, δεν περιορίζονται αποκλειστικά στην αναζήτηση του δολοφόνου, αλλά δίνουν ουσιαστικό χώρο στους πρωταγωνιστές τους. Η αστυνόμος Άννα αποτελεί έναν ιδιαίτερα ανθρώπινο χαρακτήρα, καθώς προσπαθεί να ισορροπήσει ανάμεσα στις απαιτήσεις της έρευνας και στη σχέση με την κόρη της, Ειρήνη, ενώ η άφιξη του έμπειρου Άρη Παυλίδη προσθέτει μια διαφορετική δυναμική στην ομάδα. Την ίδια στιγμή, ο Νίκος Αλεξίου, ο ισχυρός δήμαρχος της περιοχής, αποδεικνύει πως πίσω από μια άψογη δημόσια εικόνα μπορεί να κρύβεται μια πολύ πιο σκοτεινή πραγματικότητα. Μέσα από όλους αυτούς τους χαρακτήρες, οι δημιουργοί θίγουν ζητήματα όπως την ενδοοικογενειακή βία, τον σχολικό εκφοβισμό και την υποκρισία μιας κλειστής κοινωνίας, αποδεικνύοντας ότι πολλές φορές τα μεγαλύτερα μυστικά δεν κρύβονται στον τόπο του εγκλήματος, αλλά πίσω από τις κλειστές πόρτες των ίδιων των ανθρώπων.
Εκεί όμως που το εν λόγω μυθιστόρημα ξεχωρίζει πραγματικά είναι στην εξαιρετικά ευρηματική αξιοποίηση των «Μαύρων Πινάκων» του Φρανσίσκο Γκόγια ως βασικού άξονα της πλοκής. Οι δημιουργοί δεν χρησιμοποιούν την τέχνη ως απλό διακοσμητικό στοιχείο ή σαν εύκολη αναφορά, αλλά την μετατρέπουν σε αναπόσπαστο κομμάτι του ίδιου του μυστηρίου. Οι περίφημοι «Μαύροι Πίνακες», που δημιουργήθηκαν από τον Φρανσίσκο Γκόγια στα τελευταία χρόνια της ζωής του και που σήμερα φιλοξενούνται στο Μουσείο Πράδο της Μαδρίτης, αποτελούν τα πιο σκοτεινά και αινιγματικά έργα στην ιστορία της τέχνης. Γεμάτοι συμβολισμούς, τρόμο, απόγνωση και ανθρώπινα πάθη, αποτυπώνουν τη βαθιά απογοήτευση του ζωγράφου απέναντι στην ανθρώπινη φύση και λειτουργούν ως ιδανικό υπόβαθρο για ένα τόσο ανατριχιαστικό αστυνομικό μυθιστόρημα. Αυτό γίνεται εύκολα αντιληπτό και από τον ίδιο τον αναγνώστη, καθώς όσο εξελίσσεται η ιστορία, τόσο πιο έντονη γίνεται η παρουσία της τέχνης, η οποία συνυπάρχει με το έγκλημα με απόλυτα φυσικό και αβίαστο τρόπο. Οι «Μαύροι Πίνακες» δεν είναι απλώς ένα ακόμη ελληνικό αστυνομικό μυθιστόρημα. Είναι ένα από τα πιο ευρηματικά, πιο ανατριχιαστικά και πιο καλοδουλεμένα αστυνομικά μυθιστορήματα που έχουν κυκλοφορήσει τα τελευταία χρόνια από Έλληνες δημιουργούς. Με μια ιστορία που καθηλώνει, χαρακτήρες που δύσκολα ξεχνιούνται και μια πρωτότυπη σύνδεση με την ιστορία της τέχνης, αποτελεί μια πρόταση που δύσκολα θα απογοητεύσει ακόμη και τους πιο απαιτητικούς φίλους του είδους.
Το αστυνομικό μυθιστόρημα του συγγραφικού δίδυμου, Σοφία Καζαντζιάν και Μάριου Ιορδάνου, «Μαύροι Πίνακες» από τις Εκδόσεις Κάκτος.
