Άρθρο του Γιώργου Παπαηλιού, Βουλευτή Αρκαδίας και Τομεάρχη Δικαιοσύνης, Προστασίας του Πολίτη, Εργασίας και Κοινωνικής Ασφάλισης, με τίτλο «Η Επανάσταση του 1821 και η προβολή της στις σημερινές συνθήκες», το οποίο δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα «One Voice» στις 27.9.2026.
Η Επανάσταση του 1821 και η προβολή της στις σημερινές συνθήκες
(Εξ αφορμής της επετείου της Άλωσης της Τριπολιτσάς (23.9.1821))
1) Η Επανάσταση του 1821 υπήρξε το πρώτο σημαντικό βήμα προς τη διάλυση της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, του «μεγάλου ασθενούς», που διατηρούνταν λόγω της αμοιβαίας ισορροπίας των μεγάλων αντιδραστικών δυνάμεων της εποχής (Ιερά Συμμαχία) και προς τη δημιουργία του νεοελληνικού κράτους.
2) Σήμερα, σε μία άλλη ιστορική φάση, η επιθετικότητα της Τουρκίας έναντι του Ελληνισμού, σε όλα τα πεδία όπου αυτή αναπτύσσεται, άπτεται της εθνικής κυριαρχίας και των εθνικών κυριαρχικών δικαιωμάτων μας.
Αναδεικνύεται με ενάργεια η στρατηγική στόχευσή της, ο έλεγχος της χώρας, και όχι μόνον, γεωστρατηγικά, γεωπολιτικά και οικονομικά.
Η ιστορική μνήμη, το ασταθές, ανήσυχο, πολεμικό διεθνές, ευρωπαϊκό και περιφερειακό περιβάλλον επιτάσσουν, η χώρα μας να αντιμετωπίσει την τουρκική επιθετικότητα, με σχέδιο και αποφασιστικότητα.
Να διαμορφώσει εθνική στρατηγική, σε συμπόρευση με την Κύπρο, στο πλαίσιο μιάς ενεργού πολυδιάστατης εξωτερικής πολιτικής.
Η πολιτική του «προβλέψιμου και δεδομένου συμμάχου» και του «προκεχωρημένου φυλακίου» των ΗΠΑ και της Δύσης, που ασκείται από την κυβέρνηση της ΝΔ, αποδυναμώνει μέχρις εκμηδένισης τη διεθνή θέση της χώρας.
Οι κανόνες του διεθνούς δικαίου πρέπει να έχουν γενική και πλήρη εφαρμογή. Στην πράξη εφαρμόζονται επιλεκτικά από τη λεγόμενη διεθνή κοινότητα, που χρησιμοποιεί δύο μέτρα και δύο σταθμά, αναλόγως των συμφερόντων των «ισχυρών» που στηρίζει και προωθεί.
Είναι χαρακτηριστικές οι περιπτώσεις, της εισβολής και κατοχής της Κύπρου- κράτους-μέλους της Ευρωπαϊκής Ένωσης εδώ και 40 και … χρόνια, της γενοκτονικής πολιτικής του κράτους του Ισραήλ εις βάρος του παλαιστινιακού λαού, αλλά και της επίθεσης των ΗΠΑ και του Ισραήλ κατά του Ιράν.
Και όλα αυτά γίνονται με τη σύμπραξη και υπό τα αδιάφορα-ενεργά συνένοχα βλέμματα της λεγόμενης «διεθνούς κοινότητας», που υποκριτικά διακηρύσσει και επικαλείται ανθρώπινες αξίες και αρχές.
Απαιτούνται κινήσεις προληπτικής αποτροπής των επιθετικών ενεργειών της Τουρκίας και ενεργού παρουσίας στο περιφερειακό και ευρωπαϊκό γίγνεσθαι.
Σε αυτό το πλαίσιο, απαραίτητες προϋποθέσεις αποτελούν, εκτός της αμυντικής θωράκισης, η ενίσχυση της κοινωνικής συνοχής και η διασφάλιση της εθνικής ενότητας με την άσκηση πρόσφορων πολιτικών που να μη διευρύνουν, αλλά να αμβλύνουν τις κοινωνικές και περιφερειακές ανισότητες.
3) Η Άλωση της Τριπολιτσάς, το κορυφαίο γεγονός του πρώτου έτους της Επανάστασης του 1821, στρατηγική σύλληψη και έργο του Γέρου του Μωριά, σταθεροποίησε και έδωσε ώθηση στην Επανάσταση.
Μέσω του εορτασμού της, προβάλλεται η καίρια σημασία της, τιμάται η μνήμη των αγωνιστών του Γένους για Εθνική Απελευθέρωση και ενισχύονται η συλλογική αυτογνωσία και το εθνικό φρόνημα όλων μας.
4) Συμπερασματικά, επέτειοι, όπως η Άλωση της Τριπολιτσάς, επιβάλλοντας την υποχρέωση διατήρησης άσβεστης της ιστορικής μνήμης, αποτελεί ευκαιρία επανασύνδεσης με το νήμα της Ιστορίας και αναστοχασμού για τη θέση, την πορεία και την προοπτική της πατρίδας μας.
