Σήμερα, Τρίτη 15 Σεπτεμβρίου, αποφυλακίζεται ο Ηλίας Κασιδιάρης, ο οποίος έχει καταδικαστεί για διεύθυνση της εγκληματικής οργάνωσης Χρυσή Αυγή. Ο Ηλίας Κασιδιάρης είχε καταδικαστεί πρωτόδικα σε 13 χρόνια φυλάκισης, εξέτισε ωστόσο μόνο τα 6 από αυτά.
Ο ίδιος, με ανάρτησή του στην πλατφόρμα Χ, μέσα από τη φυλακή, προαναγγέλλει την επιστροφή του στην πολιτική και υποστηρίζει ότι θα διαθέτει πλήρη πολιτικά δικαιώματα. Παράλληλα, δηλώνει ότι σκοπεύει να βρεθεί ξανά στην πρώτη γραμμή της πολιτικής, κάνοντας λόγο για «εθνικούς αγώνες».
Η αποφυλάκισή του και κυρίως η δημόσια προαναγγελία πολιτικής επανόδου επαναφέρουν στο προσκήνιο τη συζήτηση για τη δυνατότητα προσώπων που έχουν καταδικαστεί για την ηγεσία της Χρυσής Αυγής να επιστρέψουν στην ενεργό πολιτική δράση.
Η αποφυλάκιση ενός ανθρώπου που έχει καταδικαστεί για διεύθυνση εγκληματικής οργάνωσης δεν μπορεί να αντιμετωπίζεται ως μια απλή επιστροφή στην πολιτική κανονικότητα.
Ο Ηλίας Κασιδιάρης μπορεί να έχει δικαίωμα, όπως κάθε πολίτης, να εκφράζει τις πολιτικές του απόψεις μέσα στα όρια που θέτει ο νόμος. Το αν, όμως, η αποφυλάκισή του σημαίνει αυτομάτως και πλήρη επιστροφή στην ενεργό πολιτική, με δυνατότητα συμμετοχής σε εκλογικές διαδικασίες ή ανάληψης πολιτικού ρόλου, είναι διαφορετικό ζήτημα και κρίνεται από το ισχύον νομικό πλαίσιο.
Σε κάθε περίπτωση, η δημόσια προαναγγελία της «επιστροφής» του επαναφέρει ένα ερώτημα που δεν αφορά μόνο τον ίδιο: πόσο εύκολα μπορεί ένα πρόσωπο που έχει καταδικαστεί για τη διεύθυνση μιας εγκληματικής οργάνωσης, η οποία είχε επιλέξει να δρα και μέσα από τον πολιτικό χώρο, να επανεμφανίζεται στην κεντρική πολιτική σκηνή και να διεκδικεί εκ νέου πολιτικό ρόλο;
Η απάντηση δεν είναι μόνο νομική. Είναι και ζήτημα δημοκρατικής μνήμης και θεσμικής ευθύνης.
Η Χρυσή Αυγή δεν ήταν απλώς ένας ακόμη πολιτικός σχηματισμός με ακραίες θέσεις. Η ηγεσία της καταδικάστηκε για διεύθυνση εγκληματικής οργάνωσης, ενώ η ίδια η δράση και η ιδεολογία της συνδέθηκαν με τον νεοναζισμό, τη ρατσιστική βία και επιθέσεις σε βάρος ανθρώπων που στοχοποιήθηκαν για την καταγωγή ή τις πεποιθήσεις τους.
Εν έτει 2026, σε μια χώρα που έχει ήδη βιώσει τις συνέπειες της ανόδου της Χρυσής Αυγής, δεν μπορεί η επανεμφάνιση τέτοιων ιδεών και πολιτικών σχηματισμών να αντιμετωπίζεται ως μια ακόμη «επιστροφή στην πολιτική».
Η δημοκρατία οφείλει να προστατεύει την ελευθερία της έκφρασης. Πώς, όμως, μπορεί να γίνεται επίκληση των δημοκρατικών δικαιωμάτων από πρόσωπα και οργανώσεις που έχουν αποδεδειγμένα στραφεί εναντίον των ίδιων των δημοκρατικών θεσμών;
Νασιάκου Μαριάννα
