Η Γορτυνία αποχαιρετά σήμερα έναν από τους πιο εκλεκτούς πνευματικούς γιους της. Τον Δημήτρη Γκιώνη, που ξεκίνησε το 1939 από τα πέτρινα σοκάκια της Δημητσάνας για να κατακτήσει την κορυφή της ελληνικής δημοσιογραφίας και των γραμμάτων.
Ο Δημήτρης δεν ήταν απλώς ένας δημοσιογράφος, ένας συγγραφέας,
ο «πρύτανης» του πολιτιστικού ρεπορτάζ ή ο επί δεκαετίες στυλοβάτης της «Ελευθεροτυπίας». Ήταν συνείδηση, ήθος, δίκαιο.
Για πέντε δεκαετίες υπηρέτησε με σεμνότητα το πολιτιστικό ρεπορτάζ, αποδεικνύοντας πως η δημοσιογραφία μπορεί να είναι χώρος αλήθειας και ανθρωπιάς, όχι επίθεσης και αδικίας. Το ίδιο πίστευε, το ίδιο δίδασκε.
Υπηρέτησε την είδηση με μια σπάνια, σχεδόν ασκητική σεμνότητα, διδάσκοντάς μας πως στη δουλειά και στη ζωή «πρέπει να είσαι πάντα μαθητής και δίκαιος άνθρωπος».
Από τα δύσκολα χρόνια της εξορίας στη Γαλλία και τον Καναδά, μέχρι τις ιστορικές δημοσιογραφικές αποστολές στην Κούβα πλάι στον Μίκη Θεοδωράκη, ο Δημήτρης Γκιώνης παρέμεινε ένας ανυπότακτος δημοκράτης. Το συγγραφικό του έργο αποτελεί πολύτιμη παρακαταθήκη για τις επόμενες γενιές.
Παρά τη μεγάλη του διαδρομή, δεν ξέχασε ποτέ τις ρίζες του. Η Δημητσάνα και η Γορτυνία παρέμεναν η πυξίδα του. Όπου κι αν βρισκόταν, όποια θέση κι αν κατείχε η πένα του ήταν πάντα έτοιμη να υπερασπιστεί τον τόπο του! Αναδείκνυε τα προβλήματα, πολεμούσε τη λήθη, κρατούσε ζωντανή την ιστορική μας μνήμη.
Κείμενό του στην “Εφημερίδα των Συντακτών” αφιερώθηκε στην πρόσφατη έκδοση «Λεύκωμα» του Διασυνεδριακού Κέντρου Δημητσάνας, η οποία ανέδειξε με συγκίνηση και εθνική υπερηφάνεια λησμονημένους ήρωες της Επαναστάσεως, Δημητσανίτες στην ψυχή και στο αίμα.
Εκφράζω τα βαθιά και ειλικρινή μου συλλυπητήρια στην οικογένεια και στους οικείους του.
Δημήτρη, σε ευχαριστούμε για το ήθος και την ευπρέπεια που μας κληροδότησες.
Εκ του Δήμου Γορτυνίας
