Η συντροφική βία κατά των γυναικών αποτελεί μία απειλητική κατάσταση για τη δημόσια υγεία που πλήττει σοβαρά την ψυχοκοινωνική και σωματική ευημερία των γυναικών (WHO, 2013). Ως εκ τούτου, οι σωματικές και ψυχικές συνέπειες της βίας κατά των γυναικών είναι πολλές και βλαπτικές, άμεσες και μακροπρόθεσμες.
Η κακοποίηση σε βάρος των γυναικών, έχει καθοριστεί ως σημαντικός παράγοντας κινδύνου για μια ποικιλία προβλημάτων σωματικής υγείας που αντιμετωπίζονται σε εξωτερικούς ασθενείς που επισκέπτονται τις μονάδες πρωτοβάθμιας περίθαλψης και τα τμήματα επειγόντων περιστατικών των νοσοκομείων. Τραυματισμοί ή επακόλουθα τραυματισμών από κακοποίηση, όπως πόνοι, κατάγματα, μώλωπες, καψίματα, εγκεφαλικές κακώσεις και τραυματισμοί τενόντων ή συνδέσμων συνήθως παρακολουθούνται σε τακτικά εξωτερικά ιατρεία.
Οι κακοποιημένες γυναίκες αναφέρουν συχνά απώλεια συνείδησης, ως αποτέλεσμα της κακοποιητικής μεταχείρισης που έχουν δεχθεί, χωρίς να έχουν αναζητήσει θεραπεία ή φροντίδα. Αναφέρουν επίσης χρόνιους πονοκεφάλους ως, επακόλουθο διαγνωσμένων ή μη νευρολογικών βλαβών.
Επίσης, αδιάγνωστα, πιθανά νευρολογικά προβλήματα που προέρχονται από τραυματισμό, είναι τα προβλήματα ακοής, όρασης και συγκέντρωσης που έχουν αναφερθεί από κακοποιημένες γυναίκες.
Άλλα συμπτώματα και καταστάσεις που αποδεικνύεται ότι σχετίζονται με τη σωματική βία από συντρόφους μπορεί να σχετίζονται περισσότερο με τα αποτελέσματα του στρες, συχνά αναφερόμενες ως λειτουργικές διαταραχές συμπεριλαμβανομένου του χρόνιου συνδρόμου ευερέθιστου εντέρου, της ινομυαλγίας, των γαστρεντερικών διαταραχών, των συνδρόμων χρόνιου πόνου, της επιδείνωσης του άσθματος, καθώς και άλλων διαταραχών που σχετίζονται με το άγχος.
