Από τη Βυτίνα… στο γύρο του κόσμου με μια βέσπα! (video-pics)

Ο Στέργιος και η Αλεξάνδρα (από τη Βυτίνα) αποφάσισαν να κάνουν κάτι που στους υπόλοιπους φάνταζε ασύμμετρα φιλόδοξο - Το moto τους "Μια μέρα θα γυρίσουμε σπίτι… αλλά δεν ξέρουμε πότε". 

ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

Ο Στέργιος και η Αλεξάνδρα (από τη Βυτίνα) αποφάσισαν να κάνουν κάτι που στους υπόλοιπους φάνταζε ασύμμετρα φιλόδοξο – Το moto τους “Μια μέρα θα γυρίσουμε σπίτι… αλλά δεν ξέρουμε πότε”. 

[iframe width=”650″ height=”365″ src=”https://www.youtube.com/embed/q1xv2EJEva4″ frameborder=”0″ allowfullscreen ]

Ένα ωραίο πρωινό λοιπόν ξεκίνησαν ένα μακρύ ταξίδι με τη βέσπα τους, με σκοπό να γυρίσουν… όλο τον κόσμο!

Ο Στέργιος και η Αλεξάνδρα γνωρίστηκαν πριν χρόνια στην Αφρική. Λίγο πριν ο Στέργιος είχε πάρει απόφαση, πως η Θεσσαλονίκη δεν τον γέμιζε πια και πως ήθελε να ταξιδέψει. Ξεκίνησε λοιπόν κατηφορίζοντας (από Ευρώπη) στην Αφρική. Εκείνη ήταν ήδη εκεί για σπουδές στο Πανεπιστήμιο του Γιοχάνεσμπουργκ. Μια ματιά ήταν αρκετή για να ξεκινήσουν μαζί για το πιο μακρύ και…μαγευτικό ταξίδι!

Πάρτε μια γεύση από το πώς περιγράφουν τα ταξίδια τους μέσω του site που έχουν δημιουργήσει…

Ανακαλύπτοντας το Περού απ’ τη σέλα της βέσπας! 

Οι μέρες στο Κούσκο περνούσαν, είχαμε ξεκουραστεί αρκετά πια και ήμασταν έτοιμοι να ξεκινήσουμε για το επόμενο κομμάτι του ταξιδιού μας. Είχαμε αποφασίσει να αγνοήσουμε το χιλιοφωτογραφημένο Μάτσου-Πίκτσου και να πάμε στο ταπεινό κι άγνωστο “αδερφάκι” του, το Τσοκεκιράο (Choquequirao). Μια πόλη των Ίνκας που σχετικά πρόσφατα είχε γίνει προσβάσιμη στο κοινό και που μας είχαν “συστήσει” δυο Γάλλοι ταξιδιώτες που γνωρίσαμε στην Αργεντινή. Ένας απ’ τους λόγους που ο αριθμός των επισκεπτών που δέχεται το Τσοκεκιράο ετησίως είναι σαφώς μικρότερος απ’ αυτόν του Μάτσου-Πίτσου, είναι και το δυσπρόσιτο της περιοχής όπου βρίσκεται.

Είχαμε ενημερωθεί για την τετραήμερη πεζοπορία και είχαμε αποφασίσει πως θα το προσπαθούσαμε. Το μονοπάτι για το Τσοκεκιράο ξεκινά απ’ το χωριό Κατσόρα και η απόσταση που οφείλει να διανύσει κανείς με τα πόδια για να φτάσει εκεί, είναι 22χλμ μοιρασμένα σε μια κατάβαση και μια ανάβαση ενός φαραγγιού που διασχίζεται απ’ τον ποταμό Apurimac. Είχαμε αρκετές αμφιβολίες για τη φυσική μας κατάσταση και για το πόσες μέρες θα χρειαστούμε εμείς για να πάμε ως εκεί (και να επιστρέψουμε απ’ τον ίδιο δρόμο – δηλαδή 44χλμ συνολικά), όμως αφού δε βιαζόμασταν κι αφού στον δρόμο μπορούσαμε να βρούμε φαγητό και νερό, δεν αγχωνόμασταν….

Διαβάστε τη συνέχεια και τα πάντα σχετικά με το ταξίδι της Αλεξάνδρας και του Στέργιου εδώ: http://worldvespa.net/el/.

{gallery}vespa{/gallery}

Και κλείνοντας ένας σύντομος απολογισμός του ταξιδιού τους: 2 χρόνια και 4 μήνες στον δρόμο, 60.000 χιλιόμετρα, 26 χώρες, 2.400 λίτρα βενζίνης… και συνεχίζουν!

spot_img
spot_img

ΡΟΗ ΕΙΔΗΣΕΩΝ

Πνευματικό Κέντρο Τρίπολης: Από μήνα σε μήνα η παράδοση του έργου

Στο πλαίσιο της συνέντευξης Τύπου που παραχώρησε την Τετάρτη...

9η Βραδιά Λυρικού Τραγουδιού στο Νεοχώρι Ιθώμης

Ο Δήμος Οιχαλίας διοργανώνει την 9η Βραδιά Λυρικού Τραγουδιού, μια μουσική εκδήλωση αφιερωμένη στη μεγάλη Ελληνίδα σοπράνο Μαρία Κάλλας, με τίτλο «Οι μνήμες και οι αγάπες του φεγγαριού».

ΗΠΑ: Το «παραθυράκι» που μπορεί να οδηγεί τα άγρια άλογα Μάστανγκ στη σφαγή

Ένα νομικό «παραθυράκι» στον τρόπο με τον οποίο η...