Στο άδειο από κόσμο Καραϊσκάκη, ο Ολυμπιακός που χρειάστηκε ένα τραβηγμένο πέναλτι για να γκρεμίσει το… αρκαδικό τείχος, διεύρυνε το νικηφόρο αήττητο σερί του με το 3-1 κόντρα στον Αστέρα Τρίπολης.
Πολύ πιο δύσκολα από όσο μαρτυρά το τελικό 3-1 ήρθε η νίκη για τον Ολυμπιακό απέναντι στον Αστέρα Τρίπολης. Βραχυκυκλωμένοι για ώρα οι «ερυθρόλευκοι» δεν έβρισκαν λύσεις μέχρι να ανεβάσει την απόδοσή του ο Φορτούνης που σκόραρε δύο φορές (72’, 80’) και να υποδείξει ένα τραβηγμένο πέναλτι ο Κύζας από το οποίο προήλθε το πρώτο γκολ.
Σκόραρε και ο Ιντέγε (86’) για τους γηπεδούχους, ενώ ο Γιάννου (κέρδισε πέναλτι, νικήθηκε από τον Ρομπέρτο, αλλά με δεύτερη προσπάθεια τα κατάφερε) στις καθυστερήσεις διαμόρφωσε το τελικό αποτέλεσμα.
Στις 11 σερί νίκες έφτασαν (τουλάχιστον αγωνιστικά αφού εκκρεμεί η απόφαση για το ντέρμπι με τον Παναθηναϊκό στη Λεωφόρο) οι «ερυθρόλευκοι» που ισοφάρισαν το μεγάλο ρεκόρ της ομάδας του Μπούκοβι τη σεζόν 1966-67!
Το ματς
Κάτι του ‘φταιγε του Ολυμπιακού και φάνηκε από την αρχή του αγώνα… Μπορεί να ήταν οι άδειες κερκίδες, εικόνα καθόλου συνηθισμένη για τους «ερυθρόλευκους» που όπως και να το κάνουμε, επηρεάζει τους ποδοσφαιριστές. Ωστόσο, όσο κι αν αυτό έπαιξε το ρόλο του, οι πραγματικές αιτίες της προβληματικής συμπεριφοράς των γηπεδούχων κυρίως είχε να κάνει με το έξυπνο και αποτελεσματικό τρόπο παιχνιδιού των Αρκάδων που βραχυκύκλωσε την ανάπτυξη των Πειραιωτών.
Το αργό και προβλέψιμο παιχνίδι των παικτών του Σίλβα επέτρεπε σ’ εκείνους του Βεργέτη να βρίσκονται σχεδόν πάντα στη σωστή θέση και να μαρκάρουν τα αντίπαλα ατού πριν καν δεχθούν την μπάλα, ενώ τα ύψη των Σανκαρέ και Γκοϊάν αποτελούσαν εγγύηση πως με βαθιές μπαλιές και σέντρες δύσκολα θα μπορούσαν να νικηθούν.
Επί της ουσίας, οι «ερυθρόλευκοι» απείλησαν μόνο μία φορά στο 31’ με την απίστευτη χαμένη ευκαιρία του Ιντέγε, ενώ Φορτούνης και Σεμπά έμειναν απελπιστικά εκτός παιχνιδιού. Έτσι οι Αρκάδες με σωστή αλληλοκάλυψη και τακτική προσήλωση δεν δυσκολεύτηκαν να πάρουν από τον Ολυμπιακό της πολύ μεγαλύτερης κατοχής μπάλας εκείνο που ήθελαν. Βέβαια, ολοκλήρωσαν ένα ολόκληρο ημίχρονο χωρίς τελική, αλλά στη μία και μοναδική φορά που θα είχαν την ευκαιρία να το κάνουν, ο Σίπκας λανθασμένα σταμάτησε με οφσάιντ τον Παπαδόπουλο κι ενώ εκείνος είχε βγει στην πλάτη της άμυνας και είχε να νικήσει μόνο τον Ρομπέρτο.
Ο Μάρκο Σίλβα αφαίρεσε ένα αμυντικό χαφ (Κασάμι) και πρόσθεσε τον κάποτε άνθρωπο των ειδικών αποστολών, αλλά παροπλισμένο εφέτος Φουστέρ και παράλληλα άλλαξε το σύστημα από 4-2-3-1 σε 4-3-3, θεωρώντας πως έτσι θα δημιουργήσει κάποιο ρήγμα στο… αρκαδικό τείχος.
Αν ο Ντουρμάζ ήταν εύστοχος στη μεγάλη ευκαιρία του 52’, οι γηπεδούχοι θα είχαν… ανασάνει. Η αυτοθυσία των Μπαντή και Γκοϊάν κράτησε μεν ζωντανούς τους φιλοξενούμενους, όμως ήταν φανερό πως το «Γ.Καραϊσκάκης» είχε… γείρει για τα καλά. Οι φιλοξενούμενοι συνέχιζαν φυσικά να αμύνονται, αλλά σε αντίθεση με το πρώτο μέρος, το έκαναν πολύ πιο παθητικά δίνοντας περισσότερο χρόνο στους αντιπάλους τους προκειμένου να σκεφτούν τι θα κάνουν με την μπάλα.
Με τους «ερυθρόλευκους» να πιέζουν πλέον ασφυκτικά, τον Φορτούνη να έχει ανεβάσει την απόδοσή του και την περιοχή να είναι συνεχώς γεμάτη, δεν άργησε να συμβεί το… μοιραίο! Στο 72’ κι ενώ ελάχιστα λεπτά νωρίτερα ο Ντουρμάζ είχε σημαδέψει το δοκάρι, οι γηπεδούχοι κατάφεραν να ανοίξουν το σκορ από το σημείο του πέναλτι, με μια φάση που το ριπλέι δεν δείχνει να δικαιώνει τον Κύζα για την απόφασή του. Κουρμπέλης και Μιλιβόγεβιτς κράτησαν, έσπρωξαν και τράβηξαν ο ένας τον άλλον, ο Σέρβος κατέληξε στο έδαφος και η μπάλα στην «άσπρη βούλα». Ο Φορτούνης ήταν εκείνος που ευστόχησε κι έκανε τα πράγματα πολύ πιο εύκολα τόσο για τον εαυτό του (αφού ο ίδιος σημείωσε και το δεύτερο γκολ), όσο και για τους συμπαίκτες του που με το τέρμα του Ιντέγε έφυγαν από το φαληρικό γήπεδο με το ευρύ 3-1.
Για να διαμορφωθεί αυτό το αποτέλεσμα χρειάστηκε ακόμη ένα σφύριγμα του Κύζα, που αυτήν τη φορά -στις καθυστερήσεις- υπέδειξε ακόμη ένα πέναλτι και ο Γιάννου με τη… δεύτερη, αφού ο Ρομπέρτο αρχικά απέκρουσε, έκλεισε το σκορ.
