Πολύς κόσμος ζει όλη του τη ζωή χωρίς να καταλάβει ποτέ ότι κάτι πάει στραβά, ότι κάτι πάει λάθος, ότι κάτι παίζει· δίχως να νιώσει ποτέ αυτή την αίσθηση που σε γαργαλάει και σου σφίγγει το στομάχι: την αίσθηση ότι θα εκτυλιχθεί ένα μυστήριο.
Κατά τη διάρκεια των καλοκαιρινών διακοπών, η δεκάχρονη Μπόννι Μοντγκόμερυ επισκέπτεται με τον παππού Μπάνκς το τοπικό μουσείο του Ουίτλινγκτον – και ίσως το αρχαιότερο -, το Μουσείο Χόρνβιλ: Φυσικής Ιστορίας και Λοιπών. Θα περίμενε κανείς πως πίσω από τις γυάλινες προθήκες του θα υπήρχαν εκθέματα που τα συναντάς και σε όλα τα μουσεία. Αντιθέτως όμως, το Μουσείο Χόρνβιλ φημίζεται για τα αλλόκοτα πλάσματα που δεσπόζουν πάνω από τους επισκέπτες του και αυτό γιατί ο εκκεντρικός ιδρυτής του συναρμολογούσε όπως του άρεσε τα μέλη εξωτικών και εξαφανισμένων ζώων που του έστελναν οι ερευνητές. Ώσπου, κατά τη διάρκεια της επίσκεψης και ενώ η Μπόννι θαύμαζε τη σπαθόδοντη νυχτερίδα, το διπλοντίνγκο και την χιμπαντζόζεβρα, τα φώτα του μουσείου σβήνουν και μια απίστευτη κραυγή διαπερνά το σκοτάδι. Μέσα στο απόλυτο χάος που επικρατεί, η Μπόννι επιστρατεύει το μυστικό της alter ego, τον τζέντλεμαν ντεντέκτιβ Μοντγκόμερυ Μπονμπόν και μαζί με τον πιστό βοηθό του, τον παππού Μπανκς, σπεύδουν στο σημείο.
Αυτό που θα αντικρίσουν όμως δεν είναι ένα συνηθισμένο ατύχημα. Ο φύλακας του μουσείου βρίσκεται νεκρός από ένα δηλητηριώδες βέλος, ο περίφημος Αετός του Ουίντλινγκτον έχει εξαφανιστεί από την προθήκη του και ο τόπος του εγκλήματος μοιάζει να αψηφά κάθε λογική εξήγηση. Ειδικά αν λάβει κανείς υπόψιν και την ύποπτη συμπεριφορά των μαρτύρων. Όταν καταφθάνει στον τόπο του εγκλήματος η επιθεωρήτρια Σάντς, η κατάσταση περιπλέκεται ακόμη περισσότερο. Παρά το γεγονός ότι ο Μοντγκόμερυ Μπονμπόν την έχει βοηθήσει στο παρελθόν να εξιχνιάσει αρκετές υποθέσεις, η αντίδρασή της μόνο θετική δεν είναι απέναντι στον εκκεντρικό ντετέκτιβ, τον οποίο θεωρεί περισσότερο μπελά παρά πολύτιμο συνεργάτη. Έτσι, αποφασίζει να τον αποκλείσει από την έρευνα, αναγκάζοντας τη Μπόννι να βασιστεί αποκλειστικά στην εξυπνάδα, την παρατηρητικότητα και τις ικανότητές της στην εξαγωγή συμπερασμάτων. Αυτή τη φορά όμως η υπόθεση αποδεικνύεται πολύ πιο περίπλοκη απ’ όσο είχε φανταστεί. Θα μπορέσει να λύσει το μυστήριο πριν οι ψευδείς ενδείξεις τον οδηγήσουν σε λάθος συμπεράσματα ή μήπως αυτή θα είναι η πρώτη φορά που ο διάσημος ντετέκτιβ θα βρεθεί μπροστά σε έναν γρίφο που δεν μπορεί να εξηγήσει;
Το «Φόνος στο Μουσείο» του Alasdair Beckett- King αποτελεί το πρώτο βιβλίο της σειράς «Μοντγκόμερυ Μπονμπόν», το οποίο ήταν υποψήφιο για το βραβείο Edgar Allan Poe Award στην κατηγορία Best Juvenile και με το BBC Radio να το χαρακτηρίζει ως το «Knives out αλλά για παιδιά». Σε αυτό το ιδιαίτερο ντεμπούτο, ο βραβευμένος κωμικός και σεναριογράφος, μας συστήνει την δεκάχρονη Μπόννι Μοντόγκομερυ και το μυστηριώδες alter ego της, τον τζέντλεμαν ντετέκτιβ Μοντγκόμερυ Μπονμπόν. Έχοντας ως φόντο το εκκεντρικό Μουσείο Χόρνβιλ και τα αλλόκοτα εκθέματά του, ο Beckett-King στήνει ένα απολαυστικό μυστήριο κλειδωμένου δωματίου, ιδανικά προσαρμοσμένο για νεότερους αναγνώστες. Με μια γραφή απλή και άμεσα προσβάσιμη, χωρίς όμως να γίνεται ποτέ απλοϊκή, καταφέρνει να ισορροπεί ιδανικά ανάμεσα στο μυστήριο και το χιούμορ. Επιπλέον, μέσα από τις ευφάνταστες περιγραφές, τους έξυπνους λεκτικούς συνδυασμούς και το αστείρευτο χιούμορ, δημιουργεί έναν κόσμο που κερδίζει από την πρώτη στιγμή το ενδιαφέρον του αναγνώστη. Παρότι απευθύνεται κυρίως σε παιδιά και εφήβους, το «Φόνος στο Μουσείο» είναι από εκείνα τα βιβλία που μπορούν να διαβαστούν με την ίδια ευχαρίστηση και από έναν ενήλικο αναγνώστη. Η καλοδουλεμένη αστυνομική πλοκή, οι ανατροπές και οι ευρηματικές λεπτομέρειες της ιστορίας θυμίζουν σε αρκετά σημεία τα κλασικά μυστήρια που αγαπούν οι μεγαλύτεροι αναγνώστες, χωρίς ποτέ να χάνεται η παιχνιδιάρικη διάθεση που χαρακτηρίζει το βιβλίο.
Παράλληλα, η Μπόννι αποτελεί μια πρωταγωνίστρια που κερδίζει αμέσως τη συμπάθεια του αναγνώστη. Είναι ευφυής, πεισματάρα και γεμάτη περιέργεια, ενώ η εναλλαγή ανάμεσα στον ρόλο του παιδιού και σε εκείνον του ντετέκτιβ που φιλοδοξεί να λύσει το επόμενο μεγάλο μυστήριο, γίνεται τόσο όμορφα και ισορροπημένα δίχως να ξενίζει τον αναγνώστη. Όμως, το πιο όμορφο και γλυκό στοιχείο τόσο του βιβλίου όσο και της μικρής ηρωίδας, είναι η σχέση της με τον παππού Μπανκς που χαρίζει στην ιστορία ζεστασιά και τρυφερότητα, δημιουργώντας ένα απολαυστικό δίδυμο που δύσκολα περνά απαρατήρητο. Ξεχωριστή αναφορά αξίζει και στην εικονογράφηση της Claire Powell, η οποία συμπληρώνει ιδανικά το κείμενο του Beckett-King. Οι ασπρόμαυρες εικόνες δεν λειτουργούν απλώς ως συνοδευτικό υλικό, αλλά ενισχύουν το χιούμορ, αναδεικνύουν τις πιο αστείες στιγμές της ιστορίας και δίνουν ακόμη περισσότερη ζωντάνια στους χαρακτήρες. Πρόκειται για μια εικονογράφηση που ταιριάζει απόλυτα με τον παιχνιδιάρικο τόνο του βιβλίου και συμβάλλει σημαντικά στη συνολική αναγνωστική εμπειρία.
Δίχως αμφιβολία, το «Φόνος στο Μουσείο» του Alasdair Beckett-King είναι ένα απολαυστικό παιδικό-εφηβικό μυστήριο που συνδυάζει έξυπνα την περιπέτεια, το χιούμορ και την αστυνομική πλοκή, που υπόσχεται να συναρπάσει τόσο τους νεότερους όσο και τους μεγαλύτερους αναγνώστες. Και αν η συγκεκριμένη υπόθεση ήταν απλώς η πρώτη μας γνωριμία με την Μπόννι Μοντγκόμερυ και τον Μοντγκόμερυ Μπομπόν, τότε σίγουρα οι επόμενες περιπέτειές τους προμηνύονται εξίσου απολαυστικές και γεμάτες εκπλήξεις.
Το μυθιστόρημα του Alasdair Beckett-King «Μοντγκόμερυ Μπονμπόν: Φόνος στο μουσείο» κυκλοφορεί από τις Εκδόσεις Πατάκη.
