Εκτύπωση αυτής της σελίδας
Αγόρευση Γιώργου Η. Παπαηλιού στην Ολομέλεια της Βουλής (22.11.2018) για τη μείωση ασφαλιστικών εισφορών

Αγόρευση Γιώργου Η. Παπαηλιού στην Ολομέλεια της Βουλής (22.11.2018) για τη μείωση ασφαλιστικών εισφορών

Ο βουλευτής ΣΥΡΙΖΑ Αρκαδίας Γιώργος Η. Παπαηλιού στην ολομέλεια της Βουλής (22.11.2018), κατά τη συζήτηση του νομοσχεδίου του Υπουργείου Εργασίας, Κοινωνικής Ασφάλισης και Κοινωνικής Αλληλεγγύης για τη «μείωση ασφαλιστικών εισφορών.» δήλωσε τα ακόλουθα. 

Αγόρευση Γιώργου Η. Παπαηλιού

1) Το νομοσχέδιο για τη «μείωση ασφαλιστικών εισφορών ...» προστίθεται σε σειρά νομοσχεδίων που εισάγονται προς συζήτηση και έχουν ψηφιστεί ή  θα ψηφιστούν από τη Βουλή. 

Αυτά, αφενός σηματοδοτούν και επιβεβαιώνουν έμπρακτα το τέλος των μνημονίων, δηλαδή την έξοδο της χώρας από τις «μνημονιακές» πολιτικές λιτότητας και αφετέρου  χαρακτηρίζουν και εξειδικεύουν την προοδευτική κατεύθυνση της πολιτικής του ΣΥΡΙΖΑ μετά την έξοδο από τα «μνημόνια». Μία κατεύθυνση εκ διαμέτρου αντίθετη προς την πολιτική της ΝΔ, η οποία ταυτίζεται, αν δεν υπερακοντίζει την πολιτική των «μνημονίων». Χωρίς αυτά, η ΝΔ δεν έχει άλλη πολιτική. Αυτή είναι η πολιτική της.

Ενθυμούμαστε τις αναφορές στελεχών της ΝΔ  για την ευλογία των «μνημονίων», τα οποία, αν δεν υπήρχαν, έπρεπε να τα εφεύρουμε. Ηχεί ακόμη στα αυτιά μας η «αγωνιωδης» έκκληση του β΄ αντιπροέδρου της (ΝΔ) να μη προχωρήσουμε σε μ η  μείωση των συντάξεων, διότι το πρόγραμμά της στηριζεται σ΄ αυτήν - τη μείωση των συντάξεων, μετά την ομιλία του Πιέρ Μοσκοβισί στη Βουλή, στην οποία έγινε αναφορά στο ενδεχόμενο μη μείωσης των συντάξεων, λόγω βελτίωσης των οικονομικών δεδομένων.

Γι΄ αυτό και από τον Αύγουστο 2018 η ΝΔ βρίσκεται «έξω απ΄ τα νερά της». Βολοδέρνει μετά τις συνεχόμενες διαψεύσεις όσων κατά καιρούς προέβλεπε ή μάλλον προσδοκούσε, αφού επένδυε στην κυβερνητική αποτυχία.

Επομένως, τα περί υποκρισίας και θράσους που μας καταλογίζονται από τους ομιλητές της αξιωματικής αντιπολίτευσης αφορούν τους ίδιους, αφού αυτά τα στοιχεία εκπέμπει η πολιτική της.

Πριν την ασφαλιστική μεταρρύθμιση του 2016, το ασφαλιστικό σύστημα ήταν άναρχο, κατακερματισμένο,  ανορθολογικό, αναποτελεσματικό και συνακόλουθα μ η βιώσιμο και κοινωνικά άδικο. «Πλίνθοι και κέραμοι ατάκτως ερριμμένοι», με μεγάλο αριθμό ασφαλιστικών ταμείων, με διαφορετικά ποσοστά ασφαλιστικών εισφορών, διαφορετικούς κανόνες υπολογισμού των συντάξεων κλπ. Αυτή η κατάσταση, εκτός της άνισης μεταχείρισης των ασφαλισμένων που προκαλούσε, και παρά τις πολλές περικοπές συντάξεων, κατέληξε σε ελλείματα, άνω του 1 εκ. ευρώ και σε 400.000 απλήρωτες συντάξεις.

 Η ασφαλιστική μεταρρύθμιση του Ν. 4387/2016  συνέπηξε όλα τα ασφαλιστικά ταμεία σε ένα ενιαίο ασφαλιστικό φορέα, τον ΕΦΚΑ, καθιλερωσε ενιαίους κανόνες για την ασφάλιση όλων, ανεξαρτήτως επαγγελματικής δραστηριότητας και είδους εργασιακής σχέσης, συνέδεσε το ύψος των ασφαλιστικών εισφορών με το εισόδημα και θέσπισε την εθνική σύνταξη για όλους.

Την ασφαλιστική μεταρρύθμιση, που αποσκοπεί στην οικονομική βιωσιμότητα, τον εξορθολογισμό, και την κοινωνική αποτελεσματικότητα του ασφαλιστικού συστήματος, διατρέχουν οι αρχές της ισονομίας και της κοινωνικής-διαγενεακής δικαιοσύνης.

Σε αυτό το πλαίσιο ο ΕΦΚΑ είναι πλεονασματικός, ενώ υπάρχει και σημαντικότατη και προγραμματισμένη εκκαθάριση των αιτήσεων συνταξιοδότησης.

Χωρίς αμφιβολία, ο Ν. 4387/2016 περιέχει και αδικίες και αστοχίες. Αυτές οφείλουμε να άρουμε και να διορθώσουμε. Και αυτό θα γίνει σταδιακά. Το παρόν νομοσχέδιο είναι ένα πρώτο βήμα.

Οι μειώσεις των ασφαλιστικών εισφορών που προβλέπονται με το υπό κρίση νομοσχέδιο  είναι πραγματικές. Ουσιαστική ελάφρυνση για ελεύθερους επαγγελματίες, αυτοαπασχολούμενους, νεοεισερχόμενους στην αγορά εργασίας επιστήμονες,   αγρότες, η οποία αποτυπώνεται υλικά «στην τσέπη» των ασφαλισμένων. Δ ε ν  είναι προπαγανδιστικές εξαγγελίες.

2) Μία ακόμη ρύθμιση που αφορά τις εργασιακές σχέσεις περιλαμβάνεται στο άρθρο 23 του νομοσχεδίου για παράσταση πολιτικής αγωγής των εργαζομένων, στους οποίους δεν έχουν καταβληθεί δεδουλευμένες αποδοχές και η αποζημίωση απόλυσης.

Η διάταξη του άρθρου 23  ρυθμίζει  μία έλλειψη που καθιστούσε απρόσφορη την ποινική δίωξη κατά του εργοδότη για τη μη καταβολή δεδουλευμένων. Η μη καταβολή δεδουλευμένων είναι ποινικό αδίκημα. Ο εργαζόμενος, όταν του οφείλονται αποδοχές προσφεύγει στο ΣΕΠΕ και το  τελευταίο παραπέμπει την υπόθεση στον Εισαγγελέα, ο οποίος ασκεί ποινική δίωξη. Όταν, όμως, η υπόθεση εισάγεται στο ακροατήριο, ο εργαζόμενος δεν μπορεί να παρίσταται ως πολιτικώς ενάγων, καθώς η μη καταβολή δεδουλευμένων δεν γεννά υπέρ των εργαζομένων αξίωση αποζημίωσης για προκληθείσα (εκ της μη καταβολής) ηθική βλάβη.

Έτσι οι εργαζόμενοι αποκτούν, για πρώτη φορά, το δικαίωμα να παρίστανται ως πολιτικώς ενάγοντες στις ποινικές δίκες εις βάρος εργοδοτών, λόγω μη καταβολής δεδουλευμένων αποδοχών ή της οφειλόμενης αποζημίωσης  απόλυσης, ανεξαρτήτως των όρων του άρθρου 63 ΚΠολΔ.

Έτσι προστίθεται μία ακόμη ρύθμιση προς όφελος των εργαζομένων, μετά από πολλές άλλες, ήδη ψηφισθείσες και μετά την αποκατάσταση της συλλογικής αυτονομίας, της επαναφοράς των συλλογικών συμβάσεων εργασίας.

Ακολουθούν η ΜΗ περικοπή των συντάξεων, το επίδομα ενοικίου για 400.000 οικογένειες και άλλες ρυθμίσεις, όπως ενδεικτικά η αύξηση του κατώτατου μισθού, η κατάργηση του υποκατώτατου κ.α.  και, βάσει της προβλεπόμενης θετικής εξέλιξης της οικονομίας, η ΜΗ μείωση του αφορολόγητου.    

3) Και με αυτό το νομοσχέδιο διαψεύδονται η θέση και οι προβλέψεις-προσδοκίες  της ΝΔ για το απλά ημερομηνιακό τέλος των μηνημονίων.

Προχωρούμε, αίροντας αδικίες, αποκαθιστώντας ισορροπίες και ανοίγοντας το δρόμο για την κοινωνικά δίκαιη παραγωγική ανασυγκρότηση της χώρας, με την ΕΡΓΑΣΙΑ στο κέντρο της και τη στήριξη της μεγάλης κοινωνικής πλειοψηφίας.