Μαμά θέλω γλυκό! Θέλω! Θέλω! Θέλω!
Από τα πρώτα κιόλας χρόνια οι διατροφικές προτιμήσεις των παιδιών μας διαμορφώνονται με βάση δύο παράγοντες: την οικειότητα με ένα τρόφιμο και τη γλυκιά γεύση. Επίσης, τα παιδιά μας επιλέγουν τρόφιμα που σε μικρή ποσότητα τους δίνουν πολλή ενέργεια. Τέτοια τρόφιμα είναι όσα έχουν ζάχαρη και λίπος, όπως μπισκότα, κέικ, σοκολάτα κλπ.
Αργότερα, στην εφηβική ηλικία ή στην ενήλικη ζωή τους μειώνεται συνήθως η τόσο έντονη προτίμηση στη γλυκιά γεύση. Σε εκείνη την ηλικία αρχίζουν να επιδρούν και άλλοι παράγοντες, όπως η θρεπτική και η θερμιδική αξία των διάφορων τροφίμων. Επίσης, όσο μεγαλώνουν τα παιδιά μαθαίνουν και αγαπούν νέες γεύσεις (αλμυρό, ξινό, πικάντικο κλπ), οπότε οι γευστικές τους προτιμήσεις αλλάζουν.
Είναι, λοιπόν, φυσικό τα παιδιά μας να τρελαίνονται για γλυκά, σοκολατίτσες και μπισκοτάκια και να τα καταβροχθίζουν κάθε φορά που τα βρίσκουν μπροστά τους. Επίσης, είναι το ίδιο φυσικό ότι κάθε φορά που προσπαθούμε να τους μάθουμε ένα καινούριο λαχανικό, να το κοιτάζουν με δυσπιστία και να μουτρώνουν.
Τι μπορούμε να κάνουμε εμείς; Πώς θα τους μάθουμε το μέτρο; Πώς θα αποφύγουμε να αποκτήσουν κακές συνήθειες αργότερα στη ζωή τους;
Πόσο πολύ είναι το πολύ;
Μπορούμε να δίνουμε στα παιδιά λιχουδιές αλλά καλό θα ήταν να μη δίνουμε κάθε μέρα. Η σωστή ποσότητα είναι το ένα τέταρτο της ποσότητας που αναλογεί σε έναν ενήλικα.
Ποια επιδόρπια να προτιμήσουμε;
Μπορούμε να φτιάξουμε σπιτικά γλυκά με ελαιόλαδο, φρούτα, βρόμη, μέλι ή ξηρούς καρπούς για να μυήσουμε τα παιδιά μας σε πιο υγιεινές γεύσεις. Μπισκοτάκια βρόμης, κέικ καρότου, μηλόπιτα, μπανάνα με σοκολάτα, μήλο με μέλι και κανέλα και πολλά άλλα.
Δε χρησιμοποιούμε ποτέ τα επιδόρπια ως τιμωρία ή επιβράβευση.
Αυτή η τακτική το μόνο αποτέλεσμα που μπορεί να έχει είναι να ανυψώσει τα επιδόρπια στα μάτια των παιδιών και να τους δώσει τη θέση του πολυπόθητου θησαυρού.
Τι κάνουμε όταν βρίσκεται με τους φίλους του;
Οι λιχουδιές βρίσκονται παντού. Στο σινεμά, τους παιδότοπους, τα πάρτυ. Βρίσκονται κυριολεκτικά παντού! Σε αυτές τις περιπτώσεις αποφεύγουμε να του στερήσουμε την ευχαρίστηση να απολαύσει μία λιχουδιά με τους φίλους του. Μπορούμε να το παροτρύνουμε να μοιραστεί τη λιχουδιά που του πήραμε με τους φίλους του. Καλό είναι να έχει φάει ένα υγιεινό σνακ πιο πριν στο σπίτι για να μην είναι πολύ πεινασμένο.
Καθοδηγούμε τα παιδιά μας αντί να τα ελέγχουμε.
Με υπομονή και επιμονή μαθαίνουμε στα παιδιά μας να παίρνουν μόνα τους τις σωστές αποφάσεις, όσον αφορά τα σνακ τους. Μπορεί να ακούγεται ακατόρθωτο, αν όμως βοηθήσουμε τα παιδιά μας να καταλάβουν γιατί κάτι είναι κακό, θα πάρουν κάποια στιγμή σωστότερες αποφάσεις. Συχνά βοηθάει, αν αφήσουμε κάποιον άλλο να τους το εξηγήσει (έναν ειδικό, ένα φίλο, ένα βιβλίο) γιατί από εμάς έχουν βαρεθεί να ακούνε κηρύγματα.
Τελικά, τι σημαίνει λιχουδιά;
Μήπως η λέξη λιχουδιά έχει πάρει λάθος διαστάσεις; Μήπως καθρεπτίζει τις δικές μας διατροφικές προτιμήσεις. Ας δοκιμάσουμε τα κουπ πατ για τα μπισκότα για να κόψουμε την πατάτα, το sandwich. Ας δοκιμάσουμε να διακοσμήσουμε όμορφα την πιατέλα με τα φρούτα και όχι μόνο την τούρτα που φτιάξαμε. Ας μάθουμε, δηλαδή, στα παιδιά μας να εκτιμούν καθετί που τρώνε είτε είναι γλυκό, είτε αλμυρό, είτε υγιεινό είτε ανθυγιεινό.
Οι γεύσεις μαθαίνονται και όπως για όλα τα υπόλοιπα, το κάθε παιδί έχει το δικό του μοναδικό τρόπο και ρυθμό να μαθαίνει. Ας είμαστε πλάι του!
Σοφία Θεοδοσίου
