ΑρχικήΕΙΔΗΣΕΙΣΕλλάδαΟι προστάτες της γέφυρας Ρίου - Αντιρρίου

Οι προστάτες της γέφυρας Ρίου – Αντιρρίου

Ειδικά εκπαιδευμένοι εργαζόμενοι μεριμνούν όλο τον χρόνο για την ασφαλή λειτουργία του έργου.

Στην κορυφή του υψηλότερου πυλώνα της γέφυρας Ρίου- Αντιρρίου, στα 160 μέτρα από την επιφάνεια της θάλασσας, η θέα είναι μαγευτική. Το οδόστρωμα, 110 μέτρα χαμηλότερα, μοιάζει με διάδρομο προσγείωσης και μόνο τα λεπτά καλώδια του αντικεραυνικού συστήματος που ξεκινούν από την κορυφή και ακολουθούν σε μικρό ύψος τα μεγάλα λευκά καλώδια στα οποία είναι αναρτημένη η γέφυρα σου υπενθυμίζουν ότι βρίσκεται στην «στέψη» ενός ανθρώπινου έργου.

Για να φτάσεις εκεί πρέπει να ακολουθήσεις μια διαδρομή που δεν προσφέρεται για όλους, όχι μόνο (προφανώς) από πλευράς δυνατότητας πρόσβασης αλλά και από πλευράς αυτοελέγχου. Η είσοδος στον πυλώνα βρίσκεται στο επίπεδο του οδοστρώματος. Εισέρχεσαι σε έναν στενό χώρο και ανεβαίνεις μερικές δεκάδες μέτρα με σιδερένιες σκάλες, μέσα από καταπακτές που χωρούν μόλις έναν άνθρωπο.

Aκολουθεί το ασανσέρ: ένας κλειστός κλωβός που χωρά μετά βίας δύο άτομα και ανεβαίνει αργά, με θόρυβο που θυμίζει την άνοδο στα τρενάκια του λούνα παρκ και μικρές δονήσεις, τη μία από τις πλάγιες πλευρές του πυλώνα. Στη συνέχεια, σιδερένιες σκάλες για μερικές δεκάδες μέτρα ανόδου ακόμα μέχρι την κορυφή όπου βρίσκεται το μικρό δώμα, ένα τσιμεντένιο κουτί από τα ανοίγματα του οποίου προσφέρεται αυτή η υπέροχη θέα.

Όμως για τους ανθρώπους τους οποίους συνοδεύσαμε στην κορυφή του τρίτου πυλώνα της γέφυρας, αυτή είναι μια διαδρομή ρουτίνας. Ο Γιάννης Παπαντωνίου και ο Αλέξανδρος Κωτούζας, πολιτικοί μηχανικοί εργαζόμενοι στην Γέφυρα ΑΕ, επισκέπτονται το εσωτερικό και την κορυφή των πυλώνων στο πλαίσιο μιας επαναλαμβανόμενης διαδικασίας ελέγχων.

«Σήμερα ήρθαμε να επιθεωρήσουμε το αντικεραυνικό σύστημα της κεφαλής (σ.σ. του πυλώνα). Η δουλειά μας είναι να ελέγξουμε αν όλα τα στοιχεία του αντικεραυνικού συστήματος βρίσκονται στη θέση τους και είναι σταθερά συνδεδεμένα με την υπόλοιπη κατασκευή και να καταγράψουμε οποιουδήποτε είδους αστοχία ή απώλεια», εξηγεί ο κ. Παπαντωνίου. Kρατά μια ψηφιακή φωτογραφική μηχανή και καταγράφει κάθε εμφανή μικροφθορά, όπως ένα «σκάσιμο» της μπογιάς. Ο συνάδελφός του καταγράφει σε ένα tablet το σημείο λήψης της φωτογραφίας, τον αριθμό της και τις τυχόν παρατηρήσεις.

«Ανεβαίνουμε εδώ μια φορά κάθε χρόνο. Είναι μια γρήγορη επιθεώρηση αλλά πρέπει να είμαστε ιδιαίτερα προσεκτικοί γιατί είναι ένα καίριο σημείο της κατασκευής», εξηγεί ο κ. Παπαντωνίου.

Διαβάστε περισσότερα ΕΔΩ.

Μετάβαση στο περιεχόμενο