Πανηγυρικά εορτάστηκε η μνήμη του Μεγαλομάρτυρα Αγίου Φανουρίου στο ομώνυμο εκκλησάκι που είναι αφιερωμένο στον Άγιο, στις παρυφές του Παλαμηδίου στο Ναύπλιο την Πέμπτη 26 Αυγούστου 2021.
Πρόκειται για ένα εκκλησάκι που ανήκει στον ιερό ναό της Ευαγγελιστρίας Ναυπλίου και κάθε χρόνο παραμονή της εορτής του Αγίου Φανουρίου, από νωρίς το απόγευμα γυναίκες κυρίως, πηγαίνουν τις φανουρόπιτες στην εκκλησία ως τάμα στον Άγιο Φανούριο ώστε να τους βοηθήσει σε κάτι που του ζητούν.
Ο πανηγυρικός εσπερινός τελέσθηκε ιερουργούντος του Ιεροκήρυκα της Μμητροπόλεως Αργολίδας Χρυσοστόμου Μιχαλόπουλου ο οποίος κήρυξε και τον θείο λόγο. Μετά το τέλος του εσπερινού ο εφημέριος του ναού πρωτοπρεσβύτερος π. Ελευθέριος Μίχος ευχαρίστησε τον Αρχιμανδρίτη καθώς και τους πιστούς που τίμησαν τον Άγιο Φανούριο.
Κατά τον εσπερινό έψαλλε ο πρωτοψάλτης του Μητροπολιτικού Ιερού ναού Αγίου Γεωργίου Δ.Καρκαλάτος .
Στον εσπερινό μεταξύ άλλων παρευρέθηκε και ο βουλευτής Αργολίδας Ι. Ανδριανός τον οποίο ο εφημέριος του Ναού τον ευχαρίστησε ιδιαιτέρως για την συνδρομή του στην ολοκλήρωση του εκκλησιαστικού Μουσείου του Ι.Ν. Ευαγγελίστριας και την συντήρηση των εικόνων που εκτίθενται σε αυτό, ο αντιπεριφερειάρχης Αργολίδας Ι.Μαλτέζος και ο θεματικός αντιπεριφερειάρχης Πελοποννήσου στον αθλητισμό Ι. Μαντζούνης .
H ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΗΣ ΦΑΝΟΥΡΟΠΙΤΑΣ
Είναι μια νηστίσιμη πίτα που φτιάχνεται στην μνήμη του Αγίου (27/08) και προσφέρεται στους πιστούς ως ευλογία. Σίγουρα είναι ένα έθιμο που ξεκίνησε από μια ευλαβική χειρονομία των πιστών (κυρίως από το γυναικείο φύλλο και το όνομα του έχει συνδεθεί με την εύρεση απολεσθέντων αντικειμένων αλλά και προσώπων) και δεν νομίζουμε ότι υποκρύπτει κάτι το αντικανονικό ή το άσχημο. Άλλωστε αν επρόκειτο για κάτι το οποίο αλλοίωνε την λατρευτική τάξη και ήταν αντίθετο με την εκκλησιαστική μας παράδοση, η εκκλησία είχε τον χρόνο και τον τρόπο να το διορθώσει και να το αποτρέψει.
Η παράδοση που σχηματίστηκε, είναι ότι: η Μητέρα του ήταν αμαρτωλή. Ήταν λέει η παράδοση σκληρή, άπονη και αυστηρή με τους φτωχούς και τους συμπεριφερόταν πολύ σκληρά και απάνθρωπα. Μάλιστα για τον αμετανόητο χαρακτήρα της πήγε στην κόλαση. Προσπάθησε να τη σώσει ο γιος της, αλλά η κακία της δεν τον άφησε.
Αυτός είναι ο λόγος που οι νοικοκυρές φτιάχνουν την ημέρα αυτή γλυκόπιτες και αφού τις πάνε στην εκκλησία και ευλογηθούν τις μοιράζουν στη γειτονιά, με τη σύσταση να ευχηθούν να συγχωρεθεί η μάνα του Αγίου «Θεός σχωρέστ’ τη μάνα του Αγίου Φανουρίου». Βέβαια ζητούν οι πιστοί να τους φανερώσει ο Άγιος χαμένα αντικείμενα ή να τους φέρει κάτι που επιθυμούν, ή ακόμη έναν καλό γαμπρό στα ανύπανδρα κορίτσια.
Βεβαίως προτιμητέο θα ήταν τα κίνητρα και οι εκδηλώσεις να ήταν περισσότερο πνευματικού χαρακτήρα αλλά στο χέρι μας είναι να έχουμε και πνευματική ωφέλεια. Μπορούμε για παράδειγμα να φτιάξουμε εμείς την πίτα και όχι να την αγοράσουμε έτοιμη, να μάθουμε το απολυτίκιο του Αγίου και τον βίο του, να συμμετέχουμε ενεργά στις ακολουθίες που γίνονται προς τιμή του Αγίου και να μην μένουμε μόνο στην προσφορά της φανουρόπιτας.
Άλλωστε ο Άγιος, αυτό είναι που θέλει από εμάς, την ειλικρινή συμμετοχή μας και την προσευχή μας, έτσι ώστε να μεσιτεύει όπως και κάθε Άγιος στον Χριστό, για την σωτηρία της ψυχής μας και αν κάτι θέλουμε οπωσδήποτε να μας φανερώσει, αυτό ας είναι ο σωστός δρόμος που θα μας οδηγήσει στην αιώνια βασιλεία Του. Ο ένδοξος του Χριστού μεγαλομάρτυς Φανούριος ιστορικά δεν είναι γνωστός.
Τον γνωρίσαμε μετά από τυχαία εύρεση της εικόνας του το δέκατο τέταρτο αιώνα στη Ρόδο. Τότε στην ανασκαφή παλαιών οίκων στο νότιο μέρος του παλαιού τείχους βρέθηκε αρχαίος ναός με πολλές κατεστραμμένες εικόνες. Μεταξύ αυτών βρέθηκε και αυτή του Αγίου Φανουρίου, στην οποία ο Άγιος εικονίζεται νεαρός στρατιώτης που κρατεί στο δεξί χέρι σταυρό με αναμμένη λαμπάδα. Η εικόνα περιβάλλεται από δώδεκα μαρτύρια.
Πολλοί έχουν συνδυάσει τη μνήμη του με φανερώματα και τον θεωρούν ως τον άγιο που φανερώνει χαμένα αντικείμενα ή κρυμμένα μυστικά. Και τούτο γιατί ο άγιος έγινε γνωστός από την φανέρωση της εικόνας του. Ας ευχηθούμε να φανερώσει ο μεγαλομάρτυς Φανούριος σε όλους μας την αγάπη του Θεού, το λόγο του Ευαγγελίου Του, το δρόμο της μετανοίας και της σωτηρίας μας.
