Υπάρχουν στιγμές που η θεσμική ιδιότητα λυγίζει, που τα αξιώματα και τα πρωτόκολλα σιωπούν μπροστά στο βάρος της προσωπικής απώλειας.
Για μένα, η απώλεια αυτή δεν αποτιμάται με κυβερνητικούς τίτλους. Δεν έφυγε απλώς ένας κορυφαίος αξιωματούχος και ένας ακούραστος εργάτης της Δημόσιας Διοίκησης. Έφυγε ένας αδελφικός φίλος, ένας άνθρωπος που η ζωή, οι κοινοί αγώνες και η κοινή μας πορεία μάς έδεσαν με δεσμούς αδιάρρηκτους.
Ο Νίκος Ταγαράς υπήρξε η σπάνια εκείνη εξαίρεση στον κόσμο της πολιτικής: ένας άνθρωπος που η λάμψη της εξουσίας δεν κατάφερε ποτέ να αλλοιώσει την αυθεντικότητά του. Ξεκινώντας από την Τοπική Αυτοδιοίκηση, κουβαλούσε πάντα μέσα του τον παλμό της κοινωνικής βάσης. Αυτή η επαφή με την πραγματικότητα ήταν ο φάρος του και στο Υπουργείο Περιβάλλοντος και Ενέργειας, όπου άφησε ανεξίτηλη τη σφραγίδα του, τολμώντας μεταρρυθμίσεις στο χωροταξικό και πολεοδομικό σχεδιασμό πάντα με υπομονή, μεθοδικότητα και βαθιά πίστη στην ουσία του έργου. Σε μια εποχή εύκολων εντυπώσεων και στείρας πόλωσης, ο Νίκος επέλεξε τον δύσκολο δρόμο. Δίδαξε πολιτικό πολιτισμό, ευπρέπεια και μετριοπάθεια. Ήταν ο άνθρωπος της σύνθεσης, που κέρδιζε τον σεβασμό φίλων και αντιπάλων, γιατί για εκείνον το “εμείς” ήταν πάντα πάνω από το “εγώ”.
Στην οικογένειά του εκφράζω τα πιο βαθιά, ειλικρινή μου συλλυπητήρια.
Καλό ταξίδι, φίλε μου.
Εκ του Δήμου Γορτυνίας
