Με βαθιά θλίψη αποχαιρετώ τον Δημοσθένη Σωτηρόπουλο, έναν εκλεκτό συνάδελφο, έναν πραγματικό φίλο, έναν συνοδοιπόρο στη σκέψη και στη ζωή.
Ο πρώην Δήμαρχος Τρίπολης δεν ήταν απλώς ένας δημόσιος παράγοντας.
Ήταν, πρώτα απ’ όλα, ένας άνθρωπος της επιστήμης και της υγείας, ένας Ιατρός – Ορθοπεδικός που αφιέρωσε τη ζωή του στην υπηρεσία του πόνου του συνανθρώπου του. Η πορεία του στο χώρο της υγείας, σε τόσα Νοσοκομεία της χώρας, αποτελεί μαρτυρία μιας αλτρουιστικής και αδιάλειπτης προσφοράς.
Αυτή η αίσθηση της δημόσιας υπηρεσίας τον οδήγησε και στην τοπική αυτοδιοίκηση. Ανέλαβε για πρώτη φορά το τιμόνι του Δήμου Τρίπολης το 1996, φέρνοντας μαζί του τη σταθερότητα και την εμπειρογνωμοσύνη του. Η δεύτερη θητεία του, από το 2003 έως το 2006, επιβεβαίωσε την εμπιστοσύνη που του έδειξαν οι πολίτες με την ψήφο τους.
Θα τον θυμόμαστε για το ήπιο και ταπεινό του ήθος, για τη σοβαρότητα και την αμεροληψία του.
Ήταν ένας άνθρωπος που συνδύαζε την επιστημονική ακρίβεια του γιατρού με την αντίληψη του δημόσιου λειτουργού.
Η απώλειά του αφήνει ένα κενό τόσο στην Τρίπολη, την πόλη που υπηρέτησε με πάθος, όσο και σε όλο τον νομό.
Προσωπικά, με τον Δημοσθένη μας συνέδεε μια ειλικρινής και βαθιά φιλία, που ξεπερνούσε τα όρια της κοινής ενασχόλησης μας με την αυτοδιοίκηση.
Ανταλλάσσαμε απόψεις με σεβασμό και ουσία, μοιραζόμασταν κοινούς προβληματισμούς για τον τόπο και στιγμές ανθρώπινης ζεστασιάς.
Η απώλειά του με αγγίζει βαθιά, αλλά αισθάνομαι τυχερός και ευγνώμων που τον συνάντησα … Θα με συντροφεύουν πάντα στη μνήμη και στην καρδιά μου η παρουσία του, η καλοσύνη και η ακεραιότητά του.
Σε αυτήν την δύσκολη στιγμή, καταθέτω τα συλλυπητήρια μου στην οικογένεια του.
Αιώνια του η μνήμη.
Εκ του Δήμου Γορτυνίας
