Εν όψει του επικείμενου νομοσχεδίου που θα έρθει στο Ελληνικό Κοινοβούλιο προς ψήφιση και αφού δόθηκε μια μικρή προθεσμία για διαβούλευση, η οποία ολοκληρώθηκε, νιώθω έντονα την ανάγκη να εκφράσω απόψεις, προβληματισμούς και σκέψεις ως προς τις διαδικασίες αλλά και για το ίδιο το νομοσχέδιο.
Αυτό που γίνεται εξ αρχής αντιληπτό είναι ότι το εν λόγω σχέδιο νόμου αποτελεί μια σειρά τροποποιήσεων προηγούμενων νόμων. Του Ν.4622/20 και του Ν.4989/22. Στον πρώτο νόμο είναι αφιερωμένα 36 άρθρα ενώ στον δεύτερο 9. Και οι δύο νόμοι είναι δημιουργήματα της ίδιας κυβέρνησης και προέκυψαν από συγκεκριμένα συμβάντα. Δυστυχώς όμως, δεν έχουν εφαρμοστεί κατά πολλοίς.
Χωρίς να γνωρίζουμε για ποιο λόγο ακριβώς δεν εφαρμόστηκε ο προηγούμενος νόμος, όπου απέτυχε στον πυρήνα του και δεν εφαρμόστηκε, η κυβέρνηση προχώρησε σε επιλεκτική τροποποίηση συγκεκριμένων άρθρων. Άρα κακώς άνοιξε μια τέτοια συζήτηση αναθεώρησης ή βελτίωσης ενός νόμου που δεν δοκιμάστηκε και δεν εφαρμόστηκε.
Θα έπρεπε η συζήτηση και ο σχεδιασμός να γίνει από μηδενική βάση, από κάτω προς τα πάνω (κέντρα διοίκησης) και με περισσότερο χρονικό περιθώριο διαβούλευσης (δόθηκε μόλις 14 μέρες).
Ένα θέμα που ανακύπτει, είναι η έμμεση στέρηση διαχείρισης άμεσων διαδικασιών αποκατάστασης ζημιών από τους Δήμους και η επακόλουθη ιεράρχηση από άλλα κέντρα (Περιφέρεια- Υπουργείο) των επεμβάσεων που θα απαιτούνται για την επίλυση των ζητημάτων. Δηλαδή οι Δήμοι θα έχουν μόνο λόγο εισηγητικό αλλά όχι αποφασιστικό και εκτελεστικό. Για άλλη μια φορά θα αποφασίζουν άλλοι για εμάς, χωρίς εμάς.
Υπάρχουν πολλά ζητήματα για τα οποία υπάρχουν αστερίσκοι στα επί μέρους άρθρα και αρκετά θέματα τα οποία ενώ μας ταλανίζουν δεν αναφέρονται στο σχέδιο νόμου. Για παράδειγμα η ασάφεια στα Αυτοτελή Τμήματα Πολιτικής Προστασίας σε σχέση με τη στελέχωση τους αλλά και τη λειτουργία τους. Επίσης δεν υπάρχουν νέες διατάξεις για τον εθελοντισμό και την προσέγγιση εθελοντών, ενώ υπάρχουν νέα όργανα και επιτροπές. Ο θυμόσοφος λαός λέει ότι όταν θέλεις κάτι να μη λυθεί φτιάξε επιτροπές. Με εύκολες κηρύξεις επιφυλακής και εμπλοκή ιδιωτών χωρίς αποσαφηνισμένο πλαίσιο ενεργειών, χωρίς πλαίσιο αμοιβής αυτών που συμμετέχουν κλπ.
Καλό θα ήταν λοιπόν το συγκεκριμένο Σχέδιο Νόμου να θεωρηθεί ως μη υπαρκτό, να μην εισαχθεί καθόλου στο Ελληνικό Κοινοβούλιο προς συζήτηση και να ξεκινήσει από μηδενική βάση η συζήτηση, έτσι ώστε να δημιουργηθεί ένα πλαίσιο εφαρμόσιμο, αποτελεσματικό και ευέλικτο. Γιατί δυστυχώς, οι προκλήσεις και τα προβλήματα θα είναι συνεχή και μεγάλα λόγω της κλιματικής αλλαγής.
Παπαδημητρίου Σωτήρης
Μέλος Επιτροπής Πολιτικής Προστασίας ΚΕΔΕ
Δημοτικός Σύμβουλος Τρίπολης
