ΣΠΟΡΟΣ Τρίπολης: «Το Πολυτεχνείο ζει» – 53 χρόνια από την εξέγερση του Νοέμβρη του 1973

Με αφορμή τη συμπλήρωση 53 χρόνων από την εξέγερση του Πολυτεχνείου, ο ΣΠΟΡΟΣ – Λέσχη Εργαζομένων, Ανέργων και Νεολαίας Τρίπολης, αναφέρεται στα διαχρονικά μηνύματα της 17ης Νοεμβρίου, επισημαίνοντας ότι τα αιτήματα για ψωμί, παιδεία και ελευθερία παραμένουν επίκαιρα και συνδέονται με τους σημερινούς κοινωνικούς αγώνες. Αναλυτικά η ανακοίνωση:  «Κι ήθελε ακόμη πολύ φως να ξημερώσει, […]

ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

Με αφορμή τη συμπλήρωση 53 χρόνων από την εξέγερση του Πολυτεχνείου, ο ΣΠΟΡΟΣ – Λέσχη Εργαζομένων, Ανέργων και Νεολαίας Τρίπολης, αναφέρεται στα διαχρονικά μηνύματα της 17ης Νοεμβρίου, επισημαίνοντας ότι τα αιτήματα για ψωμί, παιδεία και ελευθερία παραμένουν επίκαιρα και συνδέονται με τους σημερινούς κοινωνικούς αγώνες.

Αναλυτικά η ανακοίνωση: 

«Κι ήθελε ακόμη πολύ φως να ξημερώσει, όμως εγώ δεν παραδέχτηκα την ήττα,

έβλεπα τώρα πόσα κρυμμένα τιμαλφή έπρεπε να σώσω, πόσες φωλιές νερού να συντηρήσω μέσα στις φλόγες.»

53 χρόνια από την εξέγερση του Πολυτεχνείου, 17 Νοέμβρη 2026.

Δεν είναι μνημόσυνο, παρά τους νεκρούς. Δεν το λες γιορτή. Παραείναι πολλά τα «κόκκινα σημάδια στους τοίχους». Δεν είναι παρελθόν. Το Πολυτεχνείο Ζει. Είναι ένα ιστορικό παρόν. Γιατί έχει στόμα και συνδιαλέγεται μαζί μας, στο τώρα. Έχει βλέμμα και μας κοιτά.

Η εξέγερση του Πολυτεχνείου τον Νοέμβριο του 1973 δεν τελείωσε οριστικά την επταετία της χούντας. Συντάραξε, όμως, βαθιά την ελληνική κοινωνία.

Μονάδα μέτρησης της Ιστορίας είναι η καθημερινότητα.

Ψωμί Παιδεία Ελευθερία ζητούσαν οι φοιτητές.

Εμείς σήμερα παλεύουμε για να μπορούμε να ζήσουμε με αξιοπρέπεια, να μη μας κλέβουν το «ψωμί απ’ το τραπέζι», να μην πληρώνουμε το κόστος των πολέμων τους, να μορφωθούμε δωρεάν, σε σχολεία και πανεπιστήμια ανοικτά για όλους χωρίς φραγμούς, πειθαρχικά, κάμερες, και πρυτάνεις που τα θεωρούν μαγαζιά τους, να ζήσουμε ελεύθεροι χωρίς τον φόβο της κρατικής βίας και των πολέμων τους.

Δεν υπάρχει μη πάλη. Ποτέ δεν υπήρχε. Δεν μπορείς να κάθεσαι στην ζωή. Είναι μια και συνεχής η γραμμή που διαπερνά την 17 η Νοεμβρίου του ’73, διεμβολίζει το σήμερα και επεκτείνεται προς το μέλλον.

Αυτό που συνέβη ‘Τότε’ ονόμασε την ανάγκη του ανθρώπου για Ελευθερία στο κάθε ‘Τώρα’. Για αυτό τον λόγο η 17η Νοεμβρίου δεν αποτελεί απλώς μια ετήσια επέτειο. Για αυτό έγινε σύμβολο. Για αυτό μπορεί με έναν περίεργο τρόπο να κυκλοφορεί μέσα στον χρόνο άχρονα. Και όσοι δεν το αναγνωρίζουν, κινούνται από ιδιοτέλεια. Ή, από ιστορική αφασία.

Η Χούντα αφαίρεσε το δικαίωμα της ελεύθερης έκφρασης.

Η Χούντα έσπασε το πανεπιστημιακό άσυλο.

Σήμερα χτυπιούνται οι διαδηλώσεις, γίνονται προληπτικές προσαγωγές, οι απεργίες κρίνονται όλο και συχνότερα παράνομες και καταχρηστικές.

Η πρυτανεία αποφασίζει για το τριήμερο του Πολυτεχνείου κλειστά κτίρια, υπηρεσίες «φύλαξης» και χρονικούς περιορισμούς.

Οι φασίστες με τις πλάτες του κράτους και των κατασταλτικών μηχανισμών βγαίνουν ξανά στο δρόμο, στα σχολεία, προκαλούν.

Όμως από την άλλη η Ευρώπη φλέγεται, η Κούβα αντιστέκεται, η Παλαιστίνη μάχεται.

Η στιγμή που το τανκ έριξε την πόρτα του Πολυτεχνείου, σηματοδότησε την συμβολική έναρξη της κατάργησης των κάγκελων που υπήρχαν μέχρι τότε. Να όμως που σήμερα τα κάγκελα είναι εκ νέου παντού. Και τα κάγκελα, έχουν την εξής ιδιότητα. Χωρίζουν δύο χώρους. Τον μέσα και τον έξω. Ποιος είναι μέσα και ποιος έξω, σε μια χώρα που κάθε ευθύνη είναι ατομική; Ποιος είναι μέσα και ποιος είναι έξω σε μια χώρα που τιμωρεί με το πρόσχημα της ατομικής ευθύνης τους πολίτες και αθωώνει τους σατραπισμούς και τα ατομικά συμφέροντα της εξουσίας;

Η σιωπηλή μάζα των υπερασπιστών της Χούντας είναι δίπλα μας. Άλλοτε αποκαλύπτονται σταδιακά, μέσα από τις αντιδράσεις για την ετήσια πορεία ή την σχολική γιορτή, και άλλοτε πάλι, απροκάλυπτα, με βίντεο από χουντογλέντια αναρτημένα στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης ή και επιθετικά.

Το Πολυτεχνείο μοιάζει με μια εφεύρεση που καλούμαστε να επανεφεύρουμε. Η Ιστορία, ο δάσκαλος του οποίου είμαστε όλοι μαθητές, είναι σε θέση να μας διδάξει τα πάντα. Μα αν δεν μαθητεύσουμε πλάι του με όρεξη για μάθηση, δυστυχώς θα επαναλαμβάνουμε ολέθρια, πολλές φορές την τάξη.

Το Πολυτεχνείο συνεχίζει και θα συνεχίζει να βγάζει απειλητικά τη γλώσσα του και να μας προκαλεί να πιάσουμε το νήμα από τον “άνθρωπο που τον μποδίζουν να βαδίσει” και το “τακ τακ εσύ – τακ τακ εγώ” .

Το Πολυτεχνείο είναι φώς που καίει και φωνάζει

«πάρε τηλέφωνο τη μοναξιά σου ή βγες ξανά στο δρόμο της φωτιάς».

Το Πολυτεχνείο είναι η φωνή που φωνάζει για το δίκιο της.

ΕΙΜΑΣΤΕ ΕΜΕΙΣ.

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

εισάγετε το σχόλιό σας!
παρακαλώ εισάγετε το όνομά σας εδώ

spot_img
spot_img
spot_img

ΡΟΗ ΕΙΔΗΣΕΩΝ

Έναρξη των Εσπερινών Κηρυγμάτων της Ιεράς Μητροπόλεως Μαντινείας και Κυνουρίας

Στον Ιερό Μητροπολιτικό Ναό του Αγίου Βασιλείου Τριπόλεως πραγματοποιήθηκε...

Θλίψη στο αρκαδικό ποδόσφαιρο για τον θάνατο πατέρα ποδοσφαιριστή της ΑΕΚ Τρίπολης – Ενός λεπτού σιγή στα γήπεδα

Ένα τραγικό περιστατικό σημειώθηκε στο Λεωνίδιο, όταν πατέρας ποδοσφαιριστή...

Τέλος στις χειρόγραφες βεβαιώσεις για την απαλλαγή ΦΠΑ – Η νέα ψηφιακή διαδικασία της ΑΑΔΕ

Στον εκσυγχρονισμό και την πλήρη ψηφιοποίηση της διαδικασίας απαλλαγής...
00:06:40

Εκδήλωση γνωριμίας με το έργο της Ελληνικής Ομάδας Διάσωσης Αρκαδίας στην Τρίπολη

Η Ελληνική Ομάδα Διάσωσης Αρκαδίας πραγματοποίησε την Κυριακή 15...