Στη σύσκεψη σωματείων και φορέων, που πραγματοποιήθηκε την Κυριακή 8 Νοεμβρίου 2026 στο Εργατικό Κέντρο Αρκαδίας, η Παναγιώτα Πανούση κατέθεσε την εισήγηση του Σωματείου Εργαζομένων στις Εμπορικές Επιχειρήσεις και Υπηρεσίες, τα Καταστήματα και τις Α.Ε. Νομού Αρκαδίας.
Ακολουθεί το πλήρες κείμενο της εισήγησης:
Συνάδελφοι συναδέλφισσες, φίλοι και φίλες,
Θέλουμε να σας ευχαριστήσουμε για την παρουσία σας εδώ. Έχει πολύ μεγάλη αξία, γιατί το πρόβλημα που θα κουβεντιάσουμε είναι τεράστιο και κάτι πρέπει να κάνουμε ως συνδικάτα, ως φορείς. Μαζί μας είναι τα παρακάτω σωματεία και φορείς …
Όλο το προηγούμενο διάστημα σε κάθε χώρο δουλειάς που έχουμε επαφή κάνουμε παρεμβάσεις. Για τους εργαζόμενους στην ΤΕΧΑΝ, για τους εργαζόμενους στο ΚΔΑΥ Τρίπολης, παρεμβάσεις για απλήρωτους εργαζόμενους, παρέμβαση σε χώρους δουλειάς. Όμως θεωρούμε ιδιαίτερα την περίοδο αυτή ότι το καυτό πρόβλημα της ακρίβειας είναι το νο.1., είναι ιδιαίτερα οξυμένο και κάτι πρέπει να κάνουμε ως εργατικό κίνημα άμεσα.
Πολύ μεγάλη δυσαρέσκεια υπάρχει σε όλους μας, φαίνεται όμως ότι υπάρχει διάθεση σε νέους, σε εργαζόμενους, να παλέψουμε για τη ζωή μας, για να έχουμε σπίτι, να έχουμε σταθερή δουλειά με δικαιώματα, μισθούς που να ανταποκρίνονται στις ανάγκες μας, στις ανάγκες για θέρμανση, για μόρφωση των παιδιών μας, χρόνο για ξεκούραση, για πρόσβαση στον αθλητισμό και τον πολιτισμό. Γιατί αυτά είναι οι βασικές ανάγκες μας και όχι τα 30 τετραγωνικά των 500 ευρώ, τα πανάκριβα τρόφιμα, τα πανάκριβα καύσιμα, τα 10ωρα και 13ωρα, οι απολύσεις, τα επιδόματα ψίχουλα και η πανάκριβη υγεία και παιδεία.
Ζούμε μεγάλες αντιφάσεις που τις συναντάμε παντού. Την εποχή της τεχνητής νοημοσύνης, της εκτίναξης των επιτευγμάτων της επιστήμης και της τεχνολογίας, εμείς να μην μπορούμε να καλύψουμε βασικές μας ανάγκες, σε υγεία, σε παιδεία, σε στέγαση, σε ασφάλεια, κλπ.
Ειδικότερα στο ζήτημα της ενεργειακής ακρίβειας, τη στιγμή που υπάρχει η δυνατότητα στη χώρα μας να επιλέξουμε ένα ενεργειακό μίγμα με εγχώριες πηγές ενέργειας που θα προκύπτει πολύ φθηνό ρεύμα για το λαό, οι αποφάσεις για απελευθέρωση της αγοράς ενέργειας, για απολιγνητοποίηση, την «πράσινη μετάβαση» που γέμισε τις βουνοκορυφές με ανεμογεννήτριες και τις πεδιάδες με φωτοβολταϊκά, για το χρηματιστήριο ενέργειας, που φέρουν την υπογραφή όσων κυβέρνησαν τα τελευταία 30 χρόνια, καθορίζουν τις πανάκριβες τιμές για το λαό και τα τεράστια κέρδη για τους ενεργειακούς ομίλους.
Γι’ αυτό σας καλέσαμε εδώ σήμερα, όχι απλά για να κάνουμε μία φιλοσοφική συζήτηση για την ακρίβεια, αλλά να συναποφασίσουμε ένα πλαίσιο δράσης και κοινών πρωτοβουλιών με ορίζοντα την απεργία στις 25 Νοέμβρη.
Ο αγώνας αυτός όπως βλέπουμε όλοι μας, δεν γίνεται μόνο στην Ελλάδα. Η φλόγα έχει ανάψει σε όλη την Ευρώπη. Εκατομμύρια εργαζόμενοι συνάδελφοι μας, μαθητές και φοιτητές, γυναίκες και άντρες ξεσηκώνονται, βγαίνουν στους δρόμους με τεράστια συμμετοχή. Στη Γαλλία, στην Ισπανία, στο Βέλγιο, στην Πορτογαλία, στην Ιταλία. Ήδη και εκεί ετοιμάζονται για πανεθνικές απεργίες, στις 5 Νοέμβρη στη Γαλλία, στις 11 στην Ισπανία, στις 20 στην Ιταλία. Η επιλογή τους να ξεσηκωθούν ήταν μονόδρομος όπως λένε και οι ίδιοι. Εκεί τους οδήγησε η πολιτική της ΕΕ που ευθυγραμμίζονται όλα αυτά τα χρόνια και οι κυβερνήσεις στην Ελλάδα ανεξάρτητα τη σύνθεσή τους. Είναι η πολιτική που οργανώνει την οικονομία σύμφωνα με τις ανάγκες των επιχειρηματικών ομίλων για ολοένα και μεγαλύτερη αύξηση των κερδών τους και που μέχρι σήμερα έχει καταστρέψει κάθε εργασιακό δικαίωμα που είχε κατακτήσει η εργατική τάξη με σκληρούς αγώνες, όπως το 8ωρο. Που κατευθύνει όλα τα πακέτα χρηματοδότησης για τον πόλεμο και τη μοιρασιά των αγορών. Που ανοίγει ολοένα και περισσότερες αγορές για επιχειρηματική δράση, εμπορευματοποιώντας την παιδεία, την Υγεία, έχοντας μετατρέψει την Ενέργεια σε χρηματιστηριακό προϊόν, την στέγη σε πεδίο κερδοφορίας των κατασκευαστικών τραπεζικών ομίλων.
Όλα τα λεφτά που συγκεντρώνουν από τον ιδρώτα μας, από τους φόρους που πληρώνουμε, από την δημόσια περιουσία που εκμεταλλεύονται, έχουν προσανατολιστεί να δοθούν σε εξοπλισμούς, στην πολεμική οικονομία και επί του πεδίου. 800 δις είναι το πακέτο που έχει αποφασίσει η ΕΕ, 27 δις αντιστοιχούν για την Ελλάδα που θα δοθεί για αυτό τον πόλεμο. Λόγω αυτού του προσανατολισμού πριν λίγες μέρες συζητήθηκε στο ευρωκοινοβούλιο το αίτημα των λόμπι των σιδηρόδρομων για αύξηση της ταχύτητας των τρένων για να υπάρχει χώρος για την μεταφορά πολεμικού υλικού και φτάσαμε στο σημείο να έχουμε μια νέα μεγαλύτερη τραγωδία από αυτή των Τεμπών, αυτή την φορά στην Ισπανία με 70 νεκρούς μέχρι τώρα. Αποτέλεσμα της εμπορευματοποίησης των σιδηρόδρομων και της πολιτικής του κέρδους που είναι ενιαία σε όλη την ΕΕ ανεξάρτητα το πολιτικό πρόσημο των κυβερνήσεων, είτε με Σάντσεθ, είτε με Μελόνι, είτε με Μακρόν, είτε με Μητσοτάκη.
Αγαπητοί φίλοι και φίλες,
Όλοι μας διαπιστώνουμε πως η κατάσταση στους εργαζόμενους, σε κάθε εργατική-λαϊκή οικογένεια βράζει. Διάφοροι κλάδοι και χώροι δουλειάς βρίσκονται σε κινητοποιήσεις. Δάσκαλοι, καθηγητές, γιατροί, νοσηλευτικό προσωπικό, κλπ.
Έχουμε παρακαταθήκη την εμβληματική Διεθνής Ημέρα Δράσης των Λιμενεργατών στις 30 Οκτώβρη με την απεργία σε 113 λιμάνια σε πέντε ηπείρους που πραγματοποιήθηκε με μεγάλη επιτυχία!
Την ημέρα αυτή, και κάτω από το σύνθημα «Οι λιμενεργάτες δεν δουλεύουμε για τον πόλεμο!», Οι Λιμενεργάτες σε 113 λιμάνια σε 5 Ηπείρους, στην Ελλάδα, την Τουρκία, την Κύπρο, τη Γαλλία, τη Γερμανία, την Ινδία, την Ιταλία, την Ισπανία, την Ιρλανδία, το Μαρόκο, το Μεξικό κ.ά, έστειλαν ξεκάθαρο μήνυμα πως δεν θα επιτρέψουν τα λιμάνια να μετατρέπονται σε κόμβους μεταφοράς όπλων και στρατευμάτων, να γίνονται ορμητήριο πολέμων, την ώρα που δισεκατομμύρια αφαιρούνται από τους μισθούς, την Υγεία και την Παιδεία και διοχετεύονται στους πολέμους που γίνονται για τα κέρδη των επιχειρηματικών ομίλων.
Θυσιάζονται λοιπόν οι ανάγκες μας για τον πόλεμο. Έναν πόλεμο που χωρίζεται αυτή τη στιγμή σε δύο μεγάλα μέτωπα στην Ουκρανία και την Μ. Ανατολή και που διεξάγεται για τη μοιρασιά των ενεργειακών πηγών, των δρόμων μεταφορά του πετρελαίου, του φυσικού αερίου και των εμπορευμάτων. Για το ποιοι μεγάλοι επιχειρηματικοί όμιλοι, ποιας χώρας θα έχουν την πρωτοκαθεδρία, ανάμεσα στην Κίνα και τις ΗΠΑ. Για αυτό γίνεται ο πόλεμος και για αυτό πρόκειται αυτά τα μέτωπα να πολλαπλασιαστούν και να ενωθούν.
Για αυτό είναι άδικος, ιμπεριαλιστικός και πρέπει να καταδικαστεί η συμμετοχή και η εμπλοκή της χώρας. Ποιος μπορεί να δεχτεί την ώρα που πληρώνουμε τις σκληρές συνέπειες του πολέμου και της εμπλοκής της χώρας με την τεράστια ακρίβεια και την ενεργειακή φτώχεια, που μας φτάνει στα όρια να μην μπορούμε να επιβιώσουμε, ότι η μοιρασιά του πλούτου ανάμεσα στους εκμεταλλευτές μας, είναι εθνικός στόχος; ποιος μπορεί να δεχτεί ότι πατριωτισμός είναι εμείς να μην έχουμε σίγουρο μέλλον, να μην έχουμε προοπτική να ζήσουμε σύμφωνα με τις δυνατότητες που υπάρχουν από την ανάπτυξη της τεχνολογίας και της επιστήμης και μια χούφτα παράσιτα μέσα από το πόλεμο και την φτώχεια να βγάζουν ακόμα περισσότερα δισεκατομμύρια ευρώ; Πιστεύουμε κανένας.
Για αυτό έχει μεγάλη σημασία να συζητηθεί παντού σε όλους τους χώρους δουλειάς και τους κλάδους, σε α/α επαγγελματίες και βιοπαλαιστές αγρότες, ο λόγος που πρέπει να μπούμε όλοι στον αγώνα για τα δικά μας συμφέροντα, για τις δικές μας ανάγκες, για τη δικιά μας πατρίδα. Να συζητηθεί το βασικό δίλημμα που πρέπει να απαντήσουμε εμείς οι ίδιοι για τον εαυτό μας ως στελέχη του συνδικαλιστικού κινήματος και συλλογικά το κάθε σωματείο, αλλά και κάθε εργαζόμενος, α/α, αγρότης. Θα συνεχίσουμε να κάνουμε θυσίες για τα κέρδη και για τους πολέμους; ή θα αντιδράσουμε οργανωμένα και θα διεκδικήσουμε όσα μας αξίζουν σε σύγκρουση με αυτή τη πολιτική; Ποια από τις δύο θυσίες αξίζει για μας περισσότερο;
Η απεργία που οργανώνουμε στις 25 Νοέμβρη είναι μονόδρομος. Οι εξαγγελίες της κυβέρνησης της ΝΔ από τη ΔΕΘ, τα μέτρα που ανακοίνωσε σε καμία περίπτωση δεν μπορούν να ικανοποιούσουν, να βελτιώσουν έστω και στο ελάχιστο την κατάσταση, το αντίθετο θα γίνει, θα χειροτερέψει η κατάσταση για μας, όπως και σε όλη την Ευρώπη είναι αποφασισμένοι να επιβάλουν την πολεμική εμπλοκή και οικονομία.
Και επειδή γίνεται ήδη πολύ συζήτηση, δεν ξεκινάμε να οργανώνουμε την απεργία προδικάζοντας το αποτέλεσμα της, αλλά ξεκινάμε για να κάνουμε ότι περνάει από το χέρι μας, ξεκινάμε ως οργανωτές να την προετοιμάζουμε, αξιοποιώντας κάθε δυνατότητα, προβάλλοντας το πλαίσιο των αιτημάτων, τον σκοπό, την αξία της οργανωμένης δύναμης των σωματείων και των άλλων φορέων. Γιατί χωρίς εμάς τους εργαζόμενους, τους α/α, τους αγρότες κυριολεκτικά δεν μπορεί να κινηθεί η παραγωγή, δεν δουλεύουν τα εργοστάσια, τα γιαπιά, δεν δουλεύουν οι υπολογιστές, δεν κινούνται τα τρένα και τα λεωφορεία, δεν δουλεύει τίποτα. Αν μπούμε στη λογική να περιμένουμε τις εκλογές για να αλλάξουν τα πράγματα προς όφελος μας, θα είναι καταστροφική επιλογή. Άλλωστε αυτή η πολιτική που εφαρμόζεται σήμερα, η στρατηγική της, είναι αποδεκτή από όλα τα κόμματα που σήμερα καλλιεργούν αυτήν την αντίληψη μέσα στο κίνημα, να αλλάξει δηλαδή ο “Μανωλιός”. Καμία κατάκτηση της εργατικής τάξης και του λαού δεν υπήρξε χωρίς αγώνα, χωρίς σύγκρουση με την πολιτική του κεφαλαίου, χωρίς τους εργαζόμενους και το λαό μπροστά, μαζικά και οργανωμένα να διεκδικούν.
Η απεργία στις 25 Νοέμβρη πρέπει να γίνει, να έχει συμμετοχή με σκοπό να διεκδικήσουμε τώρα σε αυτές τις συνθήκες άμεσα μέτρα ανακούφισης και βελτίωση της κατάστασης. Για να καταργηθούν όλοι άμεσοι και έμμεσοι φόροι που κατατρώνε το εισόδημα μας, να καταργηθεί ο Ειδικός Φόρος Κατανάλωσης Καυσίμων, ο ΦΠΑ στα βασικά ήδη λαϊκής κατανάλωσης. Να μπει πλαφόν στα κέρδη των εταιρειών ενέργειας, να μπει πλαφόν στις τιμές του ρεύματος και των καυσίμων. Να επαναλειτουργήσουν οι λιγνιτικές μονάδες και εδώ στην περιοχή μας η 4η Μονάδα και τα ορυχεία στη Μεγαλόπολη. Να παρθούν άμεσα μέτρα για τις τιμές των ενοικίων, να αυξηθούν τα όρια για την επιδότηση ενοικίου, να επανιδρυθεί ο οργανισμός εργατικής εστίας, να κατοχυρωθεί νομοθετικά η προστασία της πρώτης κατοικίας. Είναι η ώρα να παλέψουμε ώστε να αυξηθεί το αφορολόγητο όριο για τους φτωχά λαϊκά στρώματα στα 12.000 ευρώ το ελάχιστο και με προσαύξηση για κάθε παιδί. Είναι η ώρα να παλέψουμε ακόμα πιο δυναμικά για μεγάλες αυξήσεις των μισθών, για υπογραφή ΣΣΕ με κατοχύρωση δικαιωμάτων, με μείωση του εργάσιμου χρόνου. Να δοθεί ο 13ος και ο 14ος μισθός στους συναδέλφους στο δημόσιο τομέα και 13η και 14η σύνταξη τους συνταξιούχους. Να παλέψουμε για την κατάργηση των απαράδεκτων νόμων του Χατζηδάκη, του Γεωργιάδη, της Κεραμέως. Για 5ημερο 7ωρο 35ωρο, χωρίς διευθέτηση του χρόνου εργασίας, με σταθερό ημερήσιο χρόνο.
Δεν μπορούμε να κρυβόμαστε πίσω από το δάκτυλο μας και να μην βλέπουμε σήμερα τις πραγματικές αιτίες που δημιουργούν αυτά τα τεράστια αδιέξοδα που ζούμε. Να μην βλέπουμε ότι όλα πλέον επηρεάζονται από την πολεμική προετοιμασία και την πολεμική εμπλοκή της χώρας μας στους ιμπεριαλιστικούς σχεδιασμούς. Δεν μπορούμε να δεχτούμε τα επιχειρήματα που μας λένε ότι δεν αντέχει η οικονομία για να ικανοποιηθούν τα αιτήματα των σωματείων.
Δηλαδή δεν αντέχει για τις ανάγκες του λαού, αλλά αντέχει για να στέλνουμε φρεγάτες χιλιάδες χιλιόμετρα μακριά από τα σύνορα μας, για να προστατεύουν τα δεξαμενόπλοια των εφοπλιστών, βάζοντας σε κίνδυνο τη ζωή των αξιωματικών μας. Δεν αντέχει για να δοθούν λεφτά για τα νοσοκομεία σε γιατρούς και νοσηλευτές αλλά αντέχει για να δίνονται εκατομμύρια ώστε να βρίσκεται η πυροβολαρχία Pattriot στην Σαουδική Αραβία να προστατεύει την εταιρεία Aramco και τα κέρδη της ελληνικής αστικής τάξης. Σε καμία περίπτωση αυτή η εμπλοκή δεν προστατεύει τους εργαζόμενους και το λαό της χώρας μας. Το αντίθετο, μας έχει μετατρέψει σε στόχο αντιποίνων των αντιπάλων του ΝΑΤΟ, αλλά και χωρών που είναι στο ΝΑΤΟ όπως η Τουρκία. Σε καμία περίπτωση αυτές οι αποστολές εκτός συνόρων δεν έχουν συμβάλει στην μείωση των τιμών των καυσίμων, επίσης το αντίθετο γίνεται. Δεν αντέχει η οικονομία για λεφτά στα σχολεία, για καθηγητές και αντισεισμική θωράκιση, για θέρμανση, αλλά αντέχει για να δίνουμε εκατομμύρια στον Zelenski που ήδη τον έχουν αδειάσει οι Αμερικάνοι που υπερασπίζονται τα δικά τους συμφέροντα.
Είναι κι άλλα πολλά που μπορούμε να πούμε όμως για να μην κουράσω, το ζήτημα είναι να δούμε όλοι μας ότι δεν γίνεται να μην συνδέσουμε τον αγώνα ενάντια στην ακρίβεια, για καλύτερους μισθούς και εργασιακά δικαιώματα, για φτηνή και σύγχρονη στέγη, για να μπορούν να σπουδάσουν τα παιδιά μας, να μορφωθούν, με τον αγώνα ώστε να απεμπλακεί άμεσα η χώρα μας από τον πόλεμο. Από το να κλείσουν οι ΝΑΤΟϊκές βάσεις, να γυρίσουν οι στρατιωτικοί που βρίσκονται έξω από τα σύνορα, να σταματήσει η χώρα μας να είναι θύτης στο έγκλημα, όπως αυτό της γενοκτονίας του λαού της Παλαιστίνης από το κράτος δολοφόνο του Ισραήλ. Να μην δεχόμαστε τα λιμάνια, τα αεροδρόμια, οι υποδομές της χώρας να είναι πεδίο ανταγωνισμών των μεγάλων ομίλων και ταυτόχρονα σταθμοί που θα υπηρετούν τον πόλεμο. Να μην δεχτούμε να αποκτήσουμε όπως μας λένε κουλτούρα φερέτρων με την σημαία της ΕΕ.
Καταλαβαίνουμε όλοι μας, ότι τα πράγματα προφανώς και δεν είναι καθόλου εύκολα. Η πιθανότητα να ζήσουμε μια νέα πιο μεγάλη οικονομική καπιταλιστική κρίση είναι μπροστά μας, διότι έχει συσσωρευτεί τεράστιος πλούτος, κεφάλαιο που σήμερα δεν μπορεί να επενδυθεί με ικανοποιητικό ποσοστό κέρδους με βάση τον ανταγωνισμό των μεγάλων χωρών. Έρχονται ακόμα πιο δύσκολες μέρες.
Είναι χρέος όλων μας σήμερα μπροστά στην απεργία στις 25 Νοέμβρη να αλλάξουμε την κατάσταση στο κίνημα. Να αξιοποιήσουμε τα θετικά παραδείγματα από πολλά συνδικάτα, εκεί που βελτιώθηκε ο συσχετισμός δύναμης. Σίγουρα δεν φτάνει μόνο η βελτίωση της λειτουργίας. Το πιο σημαντικό είναι, ο σκοπός, ο στόχος, η κατεύθυνση, η προοπτική.
Η λογική του winwin, ή της δίκαιης διαχείρισης της φτώχειας μας, έχουν αποδειχτεί άλλο ένα μεγάλο παραμύθι τα τελευταία χρόνια. Παραδείγματα πολλά, από την ενέργεια, τον τουρισμό, τις τηλεπικοινωνίες, τις κατασκευές, την πολεμική βιομηχανία και σε άλλους κλάδους. Το κεφάλαιο συνεχώς κερδίζει και εμείς οι εργαζόμενοι και τα άλλα λαϊκά στρώματα χάνουμε, 12 δις τα κέρδη των εισηγμένων εταιρειών στο χρηματιστήριο, μισθοί του 2009 για μας. 300% τα κέρδη των εταιρειών στην ενέργεια το πρώτο εξάμηνο του έτος, πανάκριβο ρεύμα και καύσιμα για μας. Αφορολόγητο στους εφοπλιστές και τις τράπεζες για διευκόλυνση των επενδύσεων, το 95 % των εσόδων από τους φόρους προέρχεται από τα λαϊκά νοικοκυριά.
Για αυτό λοιπόν λέμε ότι σήμερα χρειάζεται ένα μεγάλο ενιαίο πανελλαδικά συντονισμένο εργατικό συνδικαλιστικό κίνημα που να έχει ως στόχο την ανατροπή αυτής της πολιτικής, που θα επιβάλει ριζικές αλλαγές στην οικονομία και συνολικά στην κοινωνία. Που θα παλεύει με κοινό αγώνα, σε συμμαχία με τους αγρότες και τους αυτοαπασχολούμενους ώστε το σύνολο της κοινωνικής παραγωγής να επιστρέφει σε όσους το παράγουν και όχι στα παράσιτα που σήμερα εκμεταλλεύονται τον ιδρώτα μας. Σε αυτή την κατεύθυνση υπάρχει προοπτική να αλλάξουν τα πράγματα, αυτή η κατεύθυνση εμπνέει, όσο υιοθετείται πλατιά, μπορεί να βγάλει στην απεργία χιλιάδες κόσμου στο δρόμο. Άλλωστε τα εκατομμύρια των εργαζομένων και της νεολαίας που κατέβηκαν στα Τέμπη με το σύνθημα ή τα κέρδη τους ή οι ζωές μας, αποδεικνύουν ότι υπάρχει η δυνατότητα να μαζικοποιηθούν σημαντικά οι αγώνες σε αυτή την κατεύθυνση.
Μέχρι την απεργία έχουμε μπροστά μας τις προετοιμασίες για τον αγωνιστικό εορτασμό του πολυτεχνείου και τις κινητοποιήσεις που οργανώνονται από τα παιδιά μας στα σχολεία και τα πανεπιστήμια.
Τις επόμενες μέρες τα σωματεία μας και οι άλλοι φορείς πρέπει να φροντίσουν ώστε να βγουν όλα τα απαραίτητα υλικά της απεργίας, αφίσες, ανακοινώσεις, πανό και ότι άλλο εκτιμούν ότι βοηθάει.
Να συντονίσουμε τα βήματά μας και να διεκδικήσουμε μέτρα για την ουσιαστική ανακούφιση των μισθωτών του ιδιωτικού και του δημόσιου τομέα, των επαγγελματιών, των αγροτών, των συνταξιούχων, της νεολαίας. Το πλαίσιο πάλης που καταθέτουμε προς συζήτηση περιλαμβάνει διάφορες πλευρές που πρέπει κατά τη γνώμη μας να γίνει περιεχόμενο συζήτησης κι ουσιαστικής ζύμωσης.
Βεβαίως ο κάθε φορέας, ανάλογα με το τμήμα που εκπροσωπεί, θα προτάξει και να το εμπλουτίσει με τα ιδιαίτερα ζητήματα που αφορούν τον κάθε κλάδο.
Είναι πλέον χρέος όλων μας να ανταποκριθούμε στο κάλεσμα των καιρών και να οργανώσουμε άμεσα την προετοιμασία της απεργίας στις 25 Νοέμβρη με αποφασιστικότητα και πιστεύουμε ότι μπορούμε να τα καταφέρουμε ώστε αυτή η απεργία να είναι πραγματικά επιτυχημένη και να ανοίξει το δρόμο για ακόμα πιο δυνατούς αγώνες.
Κλείνοντας προτείνουμε εφόσον συμφωνούμε, να κάνουμε τις παρακάτω κοινές πρωτοβουλίες:
· Καταλήγουμε σήμερα το πλαίσιο πάλης και ζητάμε από συγκεκριμένους φορείς να πάρουν θέση και να το υιοθετήσουν. Όπως το Δημοτικό-Περιφερειακό Συμβούλιο κλπ.
· Να βάλουμε ως ενδιάμεσο σταθμό το Σάββατο 14 Νοέμβρη σε ένα μεγάλο σουπερμάρκετ να διακινήσουμε το υλικό μας και να καλούμε το λαό στην κινητοποίηση.
· Όλα αυτά να συγκλίνουν στις 25 Νοέμβρη, μεγάλη πανελλαδική και πανεργατική απεργία, από τα εργατικά σωματεία και φορείς, την ΑΔΕΔΥ για να πάμε σε ένα μεγάλο συλλαλητήριο στην πλατεία Πετρινού.
· Δημιουργούμε αφίσα με τα σωματεία και τους φορείς που στηρίζουν τη συγκεκριμένη πρωτοβουλία.
