Συνέντευξη Τύπου παραχώρησε σήμερα, Δευτέρα 26 Οκτωβρίου, στο Εργατικό Κέντρο Τρίπολης, ο γραμματέας του Παραρτήματος Αρκαδίας της ΠΕΑΕΑ-ΔΣΕ, κ. Κωνσταντόπουλος, με αφορμή την εκδήλωση μνήμης που θα πραγματοποιηθεί την Κυριακή 1η Νοεμβρίου 2026, στο Μαλλιαροπούλειο Θέατρο Τρίπολης.
Στο πλαίσιο της ενημέρωσης για την εκδήλωση, έγινε γνωστό και ότι δόθηκε στη δημοσιότητα ο δεύτερος κατάλογος με τα ονόματα των Αρκάδων αγωνιστών που έπεσαν την περίοδο 1941-44, ο οποίος βασίζεται στα στοιχεία των τόμων της έκδοσης του Κομμουνιστικού Κόμματος Ελλάδος με την επωνυμία «Έπεσαν για τη ζωή». Στόχος είναι να δημιουργηθεί ένας πλήρεις και ακριβείς κατάλογος των πεσόντων με τεκμήρια και μαρτυρίες από απογόνους των ανθρώπων αυτών.
Η εκδήλωση είναι αφιερωμένη στους Αρκάδες στρατιώτες, αξιωματικούς και αγωνιστές που εκτελέστηκαν από τα ναζιστικά στρατεύματα κατοχής.
Ακολουθεί αναλυτικά η ανακοίνωση:
Μαθαίνουμε – Εμπνεόμαστε – Συνεχίζουμε
Τιμάμε τους 603 Αρκάδες στρατιώτες και αξιωματικούς που έπεσαν το 1940-41, αποκρούοντας στην αρχή τους Ιταλούς φασίστες και στη συνέχεια τους Ναζί επιδρομείς.
Τιμάμε τους πάνω από 1200 Αρκάδες αγωνιστές που εκτελέστηκαν από τα στρατεύματα κατοχής και τους ντόπιους συνεργάτες τους.
Τιμάμε τους χιλιάδες νεκρούς μας από την πείνα, τις κακουχίες, τα ολοκαυτώματα και τα αντίποινα από τη δράση των φασιστικών ναζιστικών στρατευμάτων κατοχής.
Μαθαίνουμε την ιστορίας μας για τις νικηφόρες μάχες του ΕΛΑΣ στον Κοσμά, στη Γλόγοβα, στα Κανελάκια, για τις θηριωδίες των ναζί κατακτητών και των ντόπιων συνεργατών τους με τις μαζικές εκτελέσεις στις Βίγλες στο Μονοδένδρι, στο ρέμα του Αγίου Νικόλα και στον Άγιο Θανάση στην Τρίπολη, σε δεκάδες χωριά, όπως στην Ψηλή Βρύση, στην Ανδρίτσα, στην Αλέα, στο Ίσωμα Καρυών, στον Άγιο Πέτρο, για τις πυρπολήσεις ολόκληρων χωριών όπως στον Κοσμά, στη Βλαχέρνα, στη Δόξα και αλλού.
Μαθαίνουμε την ιστορία μας για να μην περάσει η προσπάθεια αποσιώπησης, παραχάραξης και διαστρέβλωσης της ιστορίας, να πέσουν στο κενό οι ανιστόρητες θεωρίες, όπως των δυο άκρων, της εξίσωσης του θύτη με το θύμα, του φασισμού με τον κομμουνισμό.
Παίρνουμε τη σκυτάλη και συνεχίζουμε γιατί η ζωή αποδεικνύει ότι δεν υπάρχουν σωτήρες, μόνο ο λαός σώζει το λαό, ακόμη και στις πιο δύσκολες συνθήκες, όπως ήταν εκείνες του 1940, το φόβου και της μαυρίλας, που όλα έμοιαζαν χαμένα. Ο λαός μπορεί να σηκώσει ανάστημα, να μεγαλουργήσει, να γράψει χρυσές σελίδες ιστορίας.
Τιμάμε τους χιλιάδες νεκρούς μας, γονατίζουμε ευλαβικά μπροστά τους και συνεχίζουμε.
