Διανύοντας την δεύτερη προεκλογική περίοδο και έχοντας λιγότερο από 15 μέρες πριν τις δεύτερες κάλπες, αντιλαμβανόμαστε ότι ο πολιτικός λόγος, οι τοποθετήσεις και τα ζητήματα που απασχολούν τα κόμματα και προφανώς τους εκπροσώπους τους, δεν συμπεριλαμβάνουν εξ ολοκλήρου την θεματολογία που απασχολεί την κοινωνία μας, την καθημερινότητά μας, τη λειτουργία μας, αλλά και την κανονικότητα μας.
Λιγότερο από δεκαπέντε μέρες, πριν την δεύτερη εκλογική αναμέτρηση που θα αναδειχθεί αυτός και αυτοί που θα μας κυβερνήσουν, δεν έχουν τοποθετήσει και αναλύσει όλα τα θέματα στο τραπέζι. Θα μου επιτρέψετε να προβληματιστώ, να αναλογιστώ αλλά και να τοποθετηθώ δημόσια, ως αυτοδιοικητικός. Δεν έχουμε ακούσει μέχρι σήμερα τίποτα απολύτως, πως οραματίζονται την τοπική αυτοδιοίκηση αυτοί που διεκδικούν να κυβερνήσουν.
Στις 12 Ιουνίου, κατά τη διάρκεια της συνεδρίασης του περιφερειακού συμβουλίου Πελοποννήσου, μία αναφορά του περιφερειάρχη κ. Νίκα με έκανε να προβληματιστώ εντόνως. « Οι δήμαρχοι ζητούν ότι θέλουν. Η περιφέρεια δεν είναι ταμείο».
Σε αυτά τα χρόνια που υπηρετώ την τοπική αυτοδιοίκηση και που αδιαλείπτως συμμετέχω σε αρκετές διεργασίες της Κεντρικής Ένωσης Δήμων Ελλάδος, ένα πάγιο αίτημα και ζήτημα που ακούγεται έντονα, είναι η απαξίωση του πρώτου βαθμού αυτοδιοίκησης. Δηλαδή των δήμων.
Συνεχώς επαναλαμβάνεται το μοτίβο, οι δήμοι να γίνονται επαίτες της περιφέρειας. Αν ο εκάστοτε δήμαρχος είναι αρεστός του εκάστοτε περιφερειάρχη τότε κάτι μπορεί να γίνει. Αν δεν συμβαίνει αυτό τότε δεν υπάρχει καμία προσέγγιση στα εργαλεία χρηματοδοτήσεων που διαχειρίζεται η περιφέρεια για λογαριασμό των Δήμων. Παραδείγματα πολλά και διαχρονικά.
Δεν μπορεί η κεντρική διοίκηση του κράτους, το υπουργείο εσωτερικών συγκεκριμένα, να παραχωρεί πόρους και χρηματοδοτικά εργαλεία προς διαχείριση, τα οποία να αφορούν και να υλοποιούνται στους δήμους. Δεν μπορεί οι δήμοι να είναι οι «λάντζες» των τοπικών κοινωνιών και ο τρίτος βαθμός αυτοδιοίκησης να είναι το αφεντικό. Δεν μπορεί να αποφασίζουν άλλοι για τους Δήμους, χωρίς τους Δήμους. Και βέβαια πρέπει να υπάρξει επιτέλους ισχυρή πολιτική βούληση για τις επικαλύψεις αρμοδιοτήτων σε πάρα πολλά θέματα μεταξύ υπηρεσιών, φορέων, δομών, οι οποίες αποτελούν τροχοπέδη στην αποτελεσματικότητα προς όφελος των πολιτών.
Εδώ θα πρέπει να πάρουν θέση άμεσα τα κόμματα σχετικά με την τοπική αυτοδιοίκηση και πως την οραματίζονται. . Η τοπική αυτοδιοίκηση είναι το αρχικό και πιο ζωντανό κύτταρο της κοινωνίας. Είναι ο ισχυρός ιστός που κρατά την κοινωνία και δεν δικαιούται κανένας να την αγνοεί, να την παραβλέπει και να την ακυρώνει.
Σε αυτή την προτροπή συμπεριλαμβάνονται και όλοι οι σημερινοί εκπρόσωποι της Τοπικής αυτοδιοίκησης του Πρώτου Βαθμού. Και όπως έχω πει πολλές φορές, ας μην βλέπουμε την Τοπική αυτοδιοίκηση ως σκαλοπάτι για την πολιτική σκηνή γιατί άλλο η πολιτική σκηνή και άλλο η τοπική αυτοδιοίκηση.
