Η Θεατρική Ομάδα του 3ου Γυμνασίου Τρίπολης (οι μαθητές και μαθήτριες της Α’ & Β’ τάξης) και η συνεργάτες παρουσιάζουν τη θεατρική παράσταση ”η Πατρίδα” στην πλατεία Προσφύγων της Μικράς Ασίας “Γιώργος Καραγιάννης” (πρώην πλατεία Φιλικών), στην Tρίπολη, Τετάρτη, 18-8-2021, 9 το βράδυ.
1 -«Οι αντρειωμένοι βούλησαν να βγουν από τον Άδη…» (Τα πορτραίτα των ηρώων του 1821 ζωντανεύουν…)
Λένη του Μπότσαρη: Μαρία Κωστούρου
Πάνος Κολοκοτρώνης: Γιάννης Τσουμπρής
Αρκαδιανή: Σοφία Προκόπου
Μαντώ Μαυρογένους: Μαρίνα Τσιώρου
Λασκαρίνα Μπουμπουλίνα: Αγγελική-Χριστίνα (Αγγελίνα) Γιαννουλοπούλου
Πετρόμπεης: Δημήτρης Μανώλης
2 -«Έκαμα την Πατρίδα μου!» Από το διήγημα του Ανδρέα Καρκαβίτσα «Η Πατρίδα» σε μια σεβαστική διασκευή:
Πέτρος: Γιάννης Λάγκας
Γιωργάκης: Παναγιώτης Τζήλος
Η ΦΩΝΗ: Γεωργία Αγγελοπούλου-Παπαβασιλείου / Μαλλούσα
3-“Το ΑΓΑΛΜΑ από «Το Μεγάλο μας Τσίρκο” του Ιάκωβου Καμπανέλλη, σε μια σεβαστική διασκευή:
Θεόδωρος Κολοκοτρώνης (ΑΓΑΛΜΑ/θεατής) : Νίκος Μητροθανάσης
1ο Ρωμιάκι: Γιώργος Γιαννούλης
2ο Ρωμιάκι: Ηλίας Παπακωνσταντίνου
Συντελεστές:
– Κείμενα – σκηνοθεσία Αντιόπη-Ζωή Μαργιά, φιλόλογος και θεατρολόγος,
– Κιθάρα: Γιάννης Γεωργέλος
– Σκηνικά/κατασκευές: Κώστας Μήτσιος
– Κοστούμια: Ευγενία
-Ήχος-Μουσική: Επαμεινώνδας Σμυρνιώτης
-Βίντεο/φωτογραφίες: Δημήτρης Αλεξόπουλος
-Βίντεο/εξωτερικά γυρίσματα: Δημήτρης Τσίπης/ArtFhotos
Ευχαριστούμε θερμότατα:
– Τον Δήμο Τρίπολης, τον Δήμαρχο κ. Κώστα Τζιούμη
– την Πρόεδρο του Δημοτικού Συμβουλίου κ. Γεωργία Παναγοπούλου
– την Αντιδήμαρχο Πολιτισμού & Τουρισμού κ. Ελένη Καρούντζου
και το προσωπικό του Δήμου
-Την Διεύθυνση Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης Αρκαδίας
και τον Διευθυντή κ. Βασίλειο Μπιστόλα
– Τους πολυαγαπημένους μου μαθητές και τις μαθήτριες του 3ου Γυμνασίου που
συμμετέχουν καθώς και τους γονείς τους που πέρασαν πολλά κι αυτοί!
– Τους ερασιτέχνες ηθοποιούς -συνεργάτες σε αυτήν την παράσταση καθώς και όλους τους συντελεστές που έκαναν το αδύνατο, δυνατό.
– Τον Αντισμήναρχο Δημήτρη Φωτόπουλο, Διευθυντή του Πολεμικού Μουσείου Τρίπολης
– την κ. Άννα Αναγνώστου, τ. Πρόεδρο του Λυκείου Ελληνίδων Τρίπολης
– τον φιλόλογο Κώστα Αγγελάκο
– την Ασπασία Μπιρμπίλη
– τον Τάσο Μπιρμπίλη και το πολύτιμο μουσείο του
– τον Τάκη Αδαμόπουλο («Μωραΐτες»)
– την Τζωρτζίνα Γεωργοπούλου
– τον Αθανάσιο Κυριακούλη
– τον αιδεσιμώτατο π. Ιωάννη Τσίτουρα
– την Αντωνία Βερβενιώτη
– την Έλλη Χαμεζοπούλου
– την Χριστίνα Μπάρκα
– την αδελφή μου Μπέτυ Μαργιά, την Nana AxalcaCi, την οικογένειά μου.
– Όλους όσους μας βοήθησαν και μας ενθάρρυναν, έστω και λίγο…
– Όλους εσάς!
Υ.Γ. Αν ξέχασα κάποιον συγχωρέστε με…
Η Πατρίδα!
Πώς να μπορέσουμε να αποδώσουμε το μεγαλείο της, την ιστορία της, το νόημά της; Μπορεί άραγε κανένας; Στο δικό μας οδοιπορικό θα συναντήσουμε κάποιους, νέους και λιγότερο νέους, τους αδικημένους και αδικοσκοτωμένους ήρωες και ηρωίδες μας: … Σε μια φανταστική συνάντηση με την Σουλιωτοπούλα Λένω Μπότσαρη, τον Πάνο Κολοκοτρώνη, την άγνωστη Αρκαδιανή, την Μαντώ και την Μπουμπουλίνα…τον Πετρόμπεη… αλλά και τον Γιωργάκη με τον Πέτρο, κάποιους από τους πολλούς αγνώστους αγωνιστές της εποχής…
Στη συνάντησή τους, θα αντικρύσουμε την αιώνια πάλη του καλού με το κακό, του προδότη και του ήρωα! Υποθέτουμε πως ο ηρωισμός, η γενναιότητα και η καρτερικότητά τους, διαχέονται μέσα στα χρόνια, γίνονται «σύμβολα», όπως διαχέονται μαζί τους η αχαριστία, η προδοσία και η συκοφαντία, που, όχι σπάνια, οδηγούν τους αληθινούς ήρωες προ τετελεσμένων.
Ήρωας: Τόσο μικρή και τόσο μεγάλη λέξη που ακολουθεί την κοινωνία στα σπουδαία και διαφορετικά, αλλά και στα μικρά και καθημερινά. Ή μήπως τα σπουδαία είναι τα καθημερινά; Ετούτη την εποχή που όλοι αμφισβητούν και αμφισβητούνται προκαλώντας και νιώθοντας και οι ίδιοι ανασφάλεια, ήρωας είναι αυτός που ξεπερνά την τάση για ασφάλεια και πάνω από τα οικεία οφέλη πράττει κάτι για όλους, για τους άλλους.
Τότε η πράξη προκαλεί θαυμασμό και γίνεται ηρωική. Πράξεις ανθρώπων, λοιπόν, επιλογές στιγμής που απομακρύνουν τη λύπηση και φέρνουν κοντά την ελπίδα ή έστω την ένδειξη ότι υπάρχει και αυτός ο δρόμος.
Απόψε, μπορεί να έρθει και ο Γέρος του Μωριά …Απόψε, όλοι οι αντρειωμένοι βούλησαν να βγουν από τον Άδη…
Αφιερώνουμε την παράσταση στις οικογένειές μας ο καθένας, στους φίλους μας, στην αγαπημένη μας πατρίδα που δοκιμάζεται… και στην μητέρα μου.
Σας ευχαριστώ όλους,
Αντιόπη-Ζωή Μαργιά
