Η εκπαίδευση αναγκαστικά ακολουθεί τις κοινωνικές αλλαγές. Αποτελεί, όμως, και τον χώρο διαμόρφωσης της προσωπικότητας και προετοιμασίας ένταξης των νέων στην κοινωνία.
Το παρόν σχέδιο νόμου με τίτλο «Αναδιοργάνωση των δομών υποστήριξης της πρωτοβάθμιας και δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης και άλλες διατάξεις» αντιμετωπίζει το υπαρκτό πρόβλημα της αναδιοργάνωσης των δομών της Διοίκησης της Εκπαίδευσης, καθώς και του προγραμματισμού και της αποτίμησης του εκπαιδευτικού έργου και της αξιοκρατικής επιλογής των στελεχών αυτής.
Σε µια διαρκώς µεταβαλλόµενη πραγµατικότητα µε πολλαπλές συνέπειες στην κοινωνική ζωή των ατόµων, η ανάγκη για επανασχεδιασµό εκπαιδευτικών πολιτικών καθίσταται πιο απαραίτητη από ποτέ.
Η στρατηγική επιλογή για σταδιακή αποκέντρωση του εκπαιδευτικού συστήµατος, ως βασικό στοιχείο της µεταρρυθµιστικής πολιτικής, συµβάλλει στον εκδηµοκρατισµό του, µε την ενίσχυση της εφαρµογής συµµετοχικών µοντέλων στην οργάνωση και διοίκηση της εκπαίδευσης, στα οποία συµµετέχουν όλοι οι βασικοί συντελεστές της (Πολιτεία, εκπαιδευτικοί, µαθητές µέσω των µαθητικών συµβουλίων, καθώς και η ευρύτερη κοινωνία µέσω των συλλόγων γονέων και κηδεµόνων και της τοπικής αυτοδιοίκησης).
Το πλαίσιο υποστήριξης των σχολικών μονάδων και του εκπαιδευτικού έργου μεταβαίνει από μονοπρόσωπα όργανα προς μια δυναμική σχέση ανάμεσα στο σχολείο και στις δομές υποστήριξης.
Πραγματοποιείται, λοιπόν, μια από κοινού διαμόρφωση των εκπαιδευτικών στόχων, των παιδαγωγικών πρακτικών και των μορφών εξέτασης και διαμορφωτικής αξιολόγησης από τις Σχολικές Μονάδες και τις Ομάδες Σχολείων με τη συνεργασία των Κέντρων Εκπαιδευτικής και Συμβουλευτικής Υποστήριξης , των Κέντρων Εκπαίδευσης για την Αειφορία και των Περιφερειακών Κέντρων Εκπαιδευτικού Σχεδιασμού Δημιουργείται έτσι μια νέα δυναμική στο ελληνικό εκπαιδευτικό σύστημα.
Με το νομοσχέδιο αυτό αναπτύσσεται, μέσα από τη δημιουργία των παραπάνω θεσμών, μια δημοκρατική και συλλογική δράση για την υποστήριξη των εκπαιδευτικών και των σχολείων, σχεδιασμένη με βάση τις εκπαιδευτικές ανάγκες
Πιο συγκεκριμένα:
- Είναι πολύ σημαντικό το γεγονός ότι η θεσμοθέτηση των νέων υποστηρικτικών δομών της εκπαίδευσης σε επίπεδο εκπαιδευτικής περιφέρειας και σε επίπεδο εκπαιδευτικών διευθύνσεων αντικαθιστά την αντιθετική δράση, πολλών μονοπρόσωπων στην πλειοψηφία τους θεσμών (π.χ. σχολικοί σύμβουλοι, υπεύθυνοι σχολικών δραστηριοτήτων κ.λπ.) με τη συλλογικότητα στο σχεδιασμό και τη δράση.
- Μέσα από το συλλογικό σχεδιασμό και δράση που θα έχουν τα μέλη των τριών νέων δομών θα προάγεται η διεπιστημονική προσέγγιση στον περιφερειακό σχεδιασμό, τόσο των επιμορφωτικών αναγκών των εκπαιδευτικών όσο και των αναγκαίων παρεμβάσεων σε ψυχοκοινωνικό και παιδαγωγικό επίπεδο για τη στήριξη του εκπαιδευτικού έργου στα σχολεία.
- Καθιερώνεται ο συλλογικός προγραμματισμός και η αποτίμηση του έργου της σχολικής μονάδας από τους ίδιους τους συλλόγους διδασκόντων.
- Ενδυναμώνεται η παιδαγωγική αυτονομία των εκπαιδευτικών.
- Καταργείται το θεσμικό πλαίσιο (ΠΔ 1512/13) της ατομικής και τιμωρητικής αξιολόγησης των εκπαιδευτικών.
- Καταργείται επίσης το θεσμικό πλαίσιο που είχε συνδέσει την «αυτοαξιολόγηση» των σχολικών μονάδων με την κατηγοριοποίησή τους.
- Θεσμοθετείται η αξιολόγηση των στελεχών της εκπαίδευσης, από τους προϊσταμένους αλλά και τους υφισταμένους τους. Η επιλογή όλων των στελεχών της εκπαίδευσης θα γίνεται με ενιαία κριτήρια, με όριο θητειών σε κάθε θέση ευθύνης.
Συνεχίζουμε στο δρόμο του εκδημοκρατισμού της εκπαίδευσης και αγωνιζόμαστε για ένα σύγχρονο πλαίσιο καθηκόντων όλων των στελεχών της εκπαίδευσης καθώς και τη μεταφορά αρμοδιοτήτων στη σχολική μονάδα και στο σύλλογο διδασκόντων.
Το νομοσχέδιο βάζει οριστικά στην άκρη τα νομοθετήματα των προηγούμενων κυβερνήσεων (ΝΔ και ΠΑΣΟΚ) που είχαν επιφέρει βαρύ πλήγμα στην δημόσια εκπαίδευση (όπως ο ν.3848/10 και το ΠΔ 152/13).
Το «κοστούμι» της αντιδημοκρατικής αντιμετώπισης των εκπαιδευτικών από τις προηγούμενες κυβερνήσεις ξυλώνεται ραφή-ραφή…
