Την Κυριακή 20 Σεπτεμβρίου, στις 20:30, στην Κεντρική Σκηνή του Μεγάρου Χορού Καλαμάτας, πραγματοποιείται η ανοιχτή παρουσίαση της καλλιτεχνικής έρευνας της Ιωάννας Παρασκευοπούλου, με τίτλο hardcore echoes.
Η έρευνα εκτυλίσσεται μέσα από τη συλλογή βιωμάτων ατόμων που εργάστηκαν σε επαγγέλματα και τεχνικές που σήμερα φθίνουν ή έχουν ήδη χαθεί. Μέσα από διαδικασίες συγκέντρωσης διαφόρων υλικών —αρχειακών φωτογραφιών, συνεντεύξεων, ηχητικών καταγραφών και επιστολών–- η χορογράφος εξερευνά τη συνάφεια ανάμεσα στην performance και τη χειρωνακτική εργασία.
Η παρουσίαση εντάσσεται στο Inside Time, το πρόγραμμα φιλοξενίας καλλιτεχνών του Διεθνούς Κέντρου Χορού Καλαμάτας με την υποστήριξη του Ιδρύματος Ιωάννου Φ. Κωστοπούλου και που έχει ως στόχο την έρευνα και τη δημιουργία νέου καλλιτεχνικού έργου, μέσα από τον διάλογο και την άμεση εμπλοκή με την τοπική κοινότητα.
Παράλληλα, αυτή την περίοδο βρίσκεται σε εξέλιξη η διαδικασία εξέτασης των προτάσεων για το τρίτο πρόγραμμα φιλοξενίας του Inside Time, το οποίο θα ανακοινωθεί στα τέλη του Σεπτεμβρίου.
Η δράση εντάσσεται στο πλαίσιο της υλοποίησης του οράματος για την ενεργοποίηση του Διεθνούς Κέντρου Χορού Καλαμάτας, καθ’ όλη τη διάρκεια του έτους και τη λειτουργία του Μεγάρου Χορού ως ζωντανού πυρήνα καλλιτεχνικής δημιουργίας.
Αναλυτική περιγραφή της ερευνάς του νέου έργου της Ιωάννας Παρασκευοπούλου hardcore echoes.
Το “hardcore echoes” είναι μια ηχητική και χορογραφική εξερεύνηση που γεννήθηκε από την επιθυμία της Ιωάννας Παρασκευοπούλου να συνομιλήσει με τις μνήμες όσων έζησαν σε άλλες εποχές. Αφετηρία του έργου αποτελεί μια φράση που τη στοιχειώνει: «Να αναζητάς πράγματα εκεί όπου δεν υπάρχει τίποτα». Η ίδια αναζητά φωνές που δεν ακούστηκαν και ιστορίες που ξεχάστηκαν, με σκοπό να τις αναπλάσει και να τις φέρει στο παρόν. Η πρόθεσή της είναι να ανακαλύψει τρόπους αναδιαπραγμάτευσης του παρελθόντος, συνθέτοντας εκ νέου τα τοπία του και υφαίνοντας πολλαπλές αφηγήσεις και πράξεις μετάφρασης.
Η έρευνα αυτή εκτυλίσσεται μέσα από τη συλλογή βιωμάτων ατόμων που εργάστηκαν σε επαγγέλματα και τεχνικές που σήμερα φθίνουν ή έχουν ήδη χαθεί. Στον πυρήνα του πρότζεκτ βρίσκεται το σώμα, και ειδικότερα τα χέρια, ως όργανα επαφής με τον κόσμο και φορείς αισθητηριακής μνήμης. Μέσα από διαδικασίες συγκέντρωσης διαφόρων υλικών –αρχειακών φωτογραφιών, συνεντεύξεων, ηχητικών καταγραφών και επιστολών– το πρότζεκτ εξερευνά τη συνάφεια ανάμεσα στην περφόρμανς και τη χειρωνακτική εργασία: ως στοχαστική κατάσταση επανάληψης, ως μέθοδο μετασχηματισμού ετερογενών υλικών και ως μορφή έκφρασης που συνδέεται με τη σωματική εξάντληση.
Αξιοποιώντας μια πολυμεσική προσέγγιση –και ειδικότερα τον ζωντανό χειρισμό ήχου και εικόνας– το “hardcore echoes” δανείζεται διάφορες χειροτεχνικές μεθόδους, διαδικασίες, εργαλεία και συσκευές. Μετατρέπεται το ίδιο σε μορφή χειρωνακτικής εργασίας, επιδιώκοντας τη σύνδεση μέσω της φυσικής επαφής. Καθετί που αγγίζουμε, μας αγγίζει κι αυτό, αφήνοντας ίχνη. Με ποιους τρόπους μας αγγίζουν χέρια που δεν συναντήσαμε ποτέ; Πώς κουβαλάμε εμπειρίες ανθρώπων που δεν γνωρίσαμε; Πώς οι αόρατες «χορογραφίες» που κάποτε εκτυλίσσονταν σε χωράφια, εργοστάσια, κουζίνες και εργαστήρια συνεχίζουν να αντηχούν μέσα μας;
Τελικά, το “hardcore echoes” μπορεί να εκληφθεί ως μια απόπειρα χαρτογράφησης χαμένων στοιχείων – μια επίμονη τεκμηρίωση θραυσμάτων της συλλογικής μνήμης, ένας διάλογος με τα φαντάσματα του παρελθόντος, ένας απόηχος καθημερινών αναμνήσεων, ένα πείραμα διαχείρισης του πένθους και της απώλειας, ένας τρόπος να προετοιμαστούμε για ό,τι πρόκειται να εκλείψει, ένα φυσικό αποτύπωμα των ενσώματων χώρων εργασίας.
Η έρευνα και ανάπτυξη του “hardcore echoes” υποστηρίζεται παράλληλα και από το Onassis AiR. Παρουσιάστηκε πρώτη φορά στα Onassis AiR Spring Open Days, στις 20 και 21 Μαρτίου 2026.
