Όπως κάθε χρόνο τη δεύτερη Κυριακή του Μαΐου, έτσι και φέτος την Κυριακή 10 Μαΐου 2026, γιορτάζεται παγκοσμίως η ημέρα της μητέρας, αποτελώντας μία από τις πιο συγκινητικές και διαχρονικές επετείους του χρόνου. Η μητέρα , μέσα από πολλαπλούς ρόλους, καλείται να ανταπεξέλθει στις σημερινές συνθήκες της προσωπικής, οικογενειακής, οικιακής, επαγγελματικής και κοινωνικοπολιτικής ζωής. Καλείται καθημερινά να υπερβεί τις δυσκολίες συμφιλίωσης της επαγγελματικής και προσωπικής/οικογενειακής σφαίρας, αρκετά συχνά χωρίς αρωγή και βοήθεια από προσωπικό ή συγγενικό κύκλο, όπως είναι οι μητέρες – αρχηγοί μονογονεϊκών οικογενειών, για τις οποίες οι παραπάνω προκλήσεις είναι ακόμη εμφανέστερες.
Αναμφίβολα στη συλλογική συνείδηση, οι μητέρες, αποτελούν σύμβολο ζωής, δύναμης, αγάπης, στοργής και ελπίδας, σε έναν κόσμο γεμάτο, προκλήσεις και δυσκολίες σε όλα τα επίπεδα. Η μητρότητα, ψυχικά, είναι μία από τις πιο βαθιές μεταβάσεις που μπορεί να ζήσει ένας άνθρωπος. Και πολλές φορές παρουσιάζεται κοινωνικά μόνο ως «ευτυχία», «ολοκλήρωση», «αγάπη», ενώ στην πραγματικότητα εμπεριέχει ταυτόχρονα χαρά, φόβο, απώλεια, ευθύνη, τρυφερότητα, ενοχές, εξάντληση και επαναπροσδιορισμό της ταυτότητας.
Μία γυναίκα, όταν γίνεται μητέρα δεν γεννά μόνο ένα παιδί, «γεννιέται» και η ίδια σε έναν νέο ψυχικό, υπαρξιακό ρόλο. Αυτό σημαίνει ότι αλλάζει ο τρόπος που νοεί τον εαυτό της, το σώμα της, τις σχέσεις της, τις προτεραιότητές της, το χρόνο και το μέλλον. Συχνά σε ψυχικό επίπεδο, παρατηρείται μία εσωτερική σύγκρουση ανάμεσα στη γυναίκα που ήταν πριν, στη μητέρα που «πρέπει» να είναι και προσδοκά η Κοινωνία, και στον πραγματικό άνθρωπο που προσπαθεί να αντέξει την καθημερινότητα και τις απαιτήσεις.
Η μητρότητα, ξυπνά σε μία γυναίκα βαθιά προσωπικά βιώματα, όπως τη σχέση με τη δική της μητέρα, τον τρόπο που μεγάλωσε, τι πήρε, τι της έλλειψε.
Η μητρότητα δεν είναι μόνο αγάπη, είναι εγρήγορση, ένας διαρκής αγώνας, αφού το «μυαλό της μαμάς» δεν σταματά ποτέ να σκέφτεται. Ακόμη και όταν το παιδί της κοιμάται, ένα κομμάτι της παραμένει σε επιφυλακή. Αυτό συνδέεται ερευνητικά με την χρόνια κόπωση και εξουθένωση των γυναικών που αισθάνονται διαρκή υπερένταση και την αίσθηση ότι «δεν κάνουν αρκετά» όσο και να προσπαθούν. Ίσως το πιο σημαντικό είναι, να απομυθοποιήσουμε την «τέλεια μητέρα». Τα παιδιά μας δε χρειάζονται αψεγάδιαστη μητέρα, χρειάζονται μία αρκετά καλή μαμά, έναν άνθρωπο, αληθινό, διαθέσιμο συναισθηματικά που έχει το δικαίωμα να κουράζεται, να λυγίζει, να κάνει λάθη και να επανορθώνει για αυτά.
Το Συμβουλευτικό Κέντρο Γυναικών του Δήμου Καλαμάτας, μέσω της διαρκούς υποστήριξης των γυναικών θυμάτων οποιασδήποτε μορφής βίας, τιμά την ημέρα της Μητέρας, εύχεται χρόνια πολλά σε όλες τις μανούλες, και στέκεται δίπλα τους. Ας υπενθυμίσουμε ότι πέρα από το γονεϊκό τους ρόλο, οι μαμάδες καθημερινά αντιμετωπίζουν και άλλες παράλληλα προκλήσεις, υποχρεώσεις και δυσκολίες. Η υποστήριξη που παρέχει το Συμβουλευτικό Κέντρο του Δήμου Καλαμάτας, σε κοινωνικό, ψυχολογικό, νομικό και εργασιακό επίπεδο, το καθιστά σημαντικό αρωγό και σταθερά αξία στα 13 έτη λειτουργίας του, για την υποστήριξη όλων των γυναικών σε όλα τα επίπεδα της προσωπικής , οικογενειακής επαγγελματικής και κοινωνικής θέσης και κατάστασής τους.
Και όπως είχε πει ο μεγάλος Οδυσσέας Ελύτης, «Κι ένα τέταρτο μητέρας, αρκεί για δέκα ζωές, και πάλι κάτι θα περισσέψει. Που να το ανακράξεις σε στιγμή μεγάλου κινδύνου».
