Με αφορμή την πρόσφατη επίσκεψη του Υπουργού Επικρατείας κ. Τζανακόπουλου στη Μεσσηνία, θέλω να καταθέσω κάποιες σκέψεις για το κυβερνητικό αφήγημα των τελευταίων ημερών περί οικονομικής ανάκαμψης της πατρίδας μας.
Ζούμε στην εποχή, όπου θεωρείται επιτυχία η βελτίωση των οικονομικών δεικτών και όχι η βελτίωση του βοιοτικού επιπέδου των ανθρώπων. Όλοι κυνηγούν να «πιάσουν τους αριθμούς και τους δείκτες», μετατρέποντας τον άνθρωπο σε μια χωρίς συναισθήματα «στατιστική οντότητα». Πανηγυρίζουν ότι η οικονομία πάει καλά, με τους πολίτες όμως να ζουν την απόλυτη φτωχοποίηση και τις επιχειρήσεις να καταρρέουν.
Παρακολούθησα τη συνάντηση με τους παραγωγικούς φορείς στο Επιμελητήριο Μεσσηνίας και δεν είδα πουθενά την οργανωμένη αντίδραση του επιχειρηματικού κόσμου για το έγκλημα της υπερφορολόγησης που συντελείται, παρά μόνο ευχολόγια και προτροπές προς τον Υπουργό για στήριξη της επιχειρηματικότητας.
Είναι πρόδηλο ότι στον πολιτικό κόσμο συγκρούονται δύο διαφορετικές αντιλήψεις. Δεν τις χαρακτηρίζω ιδεολογίες γιατί αποδείχθηκε πλέον περίτρανα ότι οι ιδεολογίες έχουν καταρρεύσει στο βωμό κράτησης των σκήπτρων της εξουσίας.
Από τη μια έχουμε την αντίληψη της Κυβέρνησης, που θεωρεί ότι μπορεί να πετύχει τους δημοσιονομικούς στόχους με την υπέρμετρη φορολόγηση των επιχειρήσεων, την αύξηση του ΦΠΑ, την αύξηση στην φορολογία εισοδήματος, την επιβολή 100% στην προκαταβολή φόρου, την εξοντωτική αύξηση των ασφαλιστικών εισφορών, την φορολόγηση στο τηλέφωνο, στο internet, στον καφέ, στο κρασί, στην τηλεόραση, στα τσιγάρα σε ό,τι μπορεί εν τέλει να επιβληθεί σε μια κοινωνία. Κανένας επιτυχημένος επαγγελματίας στον τομέα του δεν μπορεί πλέον να είναι υπερήφανος αφού καλείται να δώσει πάνω από το 70% του εισοδήματός του στο κράτος ως «ανταμοιβή» που επιχειρεί κι έχει ξεχωρίσει στον χώρο του. Φτάσαμε στο σημείο το 30% των πολιτών να πληρώνουν το 90% των φόρων ή τουλάχιστον να τους καταλογίζονται οι φόροι γιατί πολλοί αδυνατούν πλέον να τους πληρώσουν.
Από την άλλη έχουμε μια αντιπολίτευση που θεωρεί ότι η υπέρμετρη φορολόγηση δεν φέρνει έσοδα, αυξάνει τη φοροδιαφυγή και οδηγεί σε λουκέτα τις επιχειρήσεις. Προτείνει σημαντικές μειώσεις σε φόρους για να αναπνεύσει η πραγματική οικονομία. Φορολογικά κίνητρα σε όσους επενδύουν στην επιχείρηση τους. Πιστεύει στην αριστεία σε όλους τους τομείς. Και στην επιχειρηματικότητα. Όποιος ξεχωρίζει στον τομέα του δεν θα στοχοποιείται φορολογικά. Και το σημαντικότερο όλων είναι ότι αυτά τα πιστεύει διαχρονικά, γιατί η προηγούμενη Κυβέρνηση τα έκανε πράξη.
Όλοι μας λοιπόν οι επαγγελματίες έχουμε να επιλέξουμε ποιο μοντέλο θεωρούμε ότι μπορεί να είναι βιώσιμο για την επιχείρηση μας. Ποιο μοντέλο είναι αυτό που θα δώσει μια ανάσα ζωής στην πραγματική οικονομία και θα ενισχύσει το πιο αναπτυξιακό, το πιο παραγωγικό, το πιο δημιουργικό κομμάτι της κοινωνίας μας, που είναι η ιδιωτική πρωτοβουλία.
Κανείς πλέον δεν έχει το δικαίωμα να λέει: «Δεν ήξερα!»
