Μια απ` τις πιο δημοφιλείς κωμωδίες της εποχής μας παρουσιάστηκε από το Θεατρικό Εργαστήρι Άστρους στο Ίδρυμα Ζαφείρη, κορυφώνοντας την εννεάμηνη εργασία του πάνω στο θέμα «Γέλιο και Κωμωδία»
Πρόκειται για τη θρυλική σάτιρα της γραφειοκρατίας «Το σακάκι που βελάζει» του ιδιοφυούς Βούλγαρου συγγραφέα Στάνισλαβ Στρατίεβ.
Το ευρηματικό αυτό έργο είναι μια διάσημη, σπαρταριστή κωμωδία, που γράφτηκε στη Σόφια το 1976, ανέβηκε το 1982 στην Ελλάδα από το Αμφιθέατρο και από τότε γνώρισε άπειρα ανεβάσματα από τα Κρατικά και τα ελεύθερα θέατρα, αποσπώντας την ενθουσιώδη υποδοχή του ελληνικού κοινού.
Θέμα του έργου είναι η γραφειοκρατία σε όλες τις μορφές της. Ο συγγραφέας την καταγγέλλει ως ανοιχτή κοινωνική πληγή που ταλαιπωρεί καθημερινά τον πολίτη, κάθε φορά που αναγκάζεται να βρεθεί στα γρανάζια της. Ο ήρωας του έργου, Καθηγητής Γλωσσολογίας στο Πανεπιστήμιο, καλείται να πληρώσει φόρο και πρόστιμο για το πρόβατο που δήθεν εκτρέφει, επειδή τυχαίνει να διαθέτει ένα μαλλιαρό σακάκι. Η καχυποψία της εξουσίας, ο σχολαστικισμός των δημοσίων υπαλλήλων, η ευθυνοφοβία, η εμμονή στο γράμμα του νόμου και ο παραλογισμός των γραφειοκρατικών γρίφων, εμπλέκουν διοικούντες και διοικούμενους σε ένα τραγελαφικό αδιέξοδο, από το οποίο μόνο η συνταγή της ανθρώπινης φαντασίας και της υπέρβασης μπορεί να τους βγάλει.
Ο Στρατίεβ κατάγεται από τη μεγάλη Σχολή Κοινωνικής Κριτικής της Ανατολικής Ευρώπης, που καθιέρωσε ο Νικολάι Γκόγκολ και απογείωσε ο Φραντς Κάφκα.
Όλοι οι συγγραφείς αυτοί, έχοντας ζήσει κάθε μορφής ολοκληρωτικά καθεστώτα ήδη από τα χρόνια των Τσάρων, βάζουν μπροστά στα παράλογα της ζωής τον καθρέφτη της απλής λογικής, για να σταματήσουν την συνεχή ροπή των ανθρώπων προς την μαζική αποχαύνωση.
Η γραφή του Στρατίεβ διαθέτει το ευθύβολο χιούμορ της γελοιογραφίας, ενώ οι ήρωές του είναι λαϊκοί άνθρωποι με βαλκανικό ταμπεραμέντο, που θυμίζουν λίγο- πολύ, εμάς, σήμερα, με τις καθημερινές μας εμπλοκές.
{gallery}sakaki_belazi{/gallery}
